Konurugl

Nýr veruleiki

2009-02-04T12:28:00.002Z

Ég er búin að vera í löngu fríi frá blogginu. Er samt ekki búin að vera andlaus, hef bara einfaldlega ekki nennt að blogga.

Nú er að verða mánuður síðan ég gerði starfslokasamning við Glitni. Það var pínu sjokk, en var búin að búast við þessu lengi. Var fljót að jafna mig og sjá jákvæðu hlutina. Keypti mér strax árskort í ræktina og ákvað að leggja tíma í að rækta mig líkamlega og andlega.

Sigurást byrjaði í aðlögun hjá dagmömmu nokkrum dögum áður en örlög mín voru ljós. Aðlögunin gekk vonum framar, en sem betur fer var dagmömmurnar tilbúnar að minnka plássið í hálfan daginn.

Mitt nýja líf byrjar samt ekkert sérstaklega. Sigurást er búin að fara 6 sinnum til dagmömmu eftir að aðlögunartímanum lauk. Hún er bara alltaf veik. Ég er komin með nóg af þessu hangsi sem því fylgir. Langar að komast í almennilega rútínu og gera eitthvað.

Þetta eru breyttir tímar. Við erum 4 í minni nánustu fjölskyldu búin að fá uppsagnabréf. Önnur dagmamman þurfti að hætta núna í janúar, því 2 börn komust inn á leikskóla og Sigurást var bara hálfan daginn. Um helgina voru tveir gámar fyrir utan blokkina, báðir á leið til Noregs. Í öðru tilfellinu er um að ræða hjón sem bæði voru atvinnulaus. Við vitum af fleirum atvinnulausum í blokkinni. Þetta er ástand sem kom manni í algjörlega opna skjöldu og erfitt hefur verið að melta.

Og mesta sjokkið... ég er farin að prjóna. Ætli helvítið sé frosið?

2008-12-23T07:13:00.001Z

Gleðileg Jól

Ari, jólasveinninn og óargadýrið

2008-12-04T22:45:00.003Z

Í dag var ég að skoða bækling frá Húsasmiðjunni og Ari sat við hlið mér. Í bæklingnum var jólasveinn. "Mamma hver leikur þennan jólasvein" spurði hann og ég fékk smá sting í hjartað. "Bíddu er þetta ekki alvöru jólasveinn?" spurði ég til baka. "Ég veit það ekki" sagði Ari raunamæddur. "Af hverju heldurðu að það sé einhver að leika jólasvein?" spurði ég þá. "Ég veit það ekki".

Maður vill að barnið sitt trúi sem lengst á jólasveininn, þannig að ég vona að það hafi bara verið eitthvað við þennan jólasvein sem vakti þessa spurningu. Við sögðum honum líka að jólasveinarnir væru stundum svo uppteknir að þeir leifðu sumum að þykjast vera þeir.

En ég er með í maganum að hann hafi fengið óþarfa vitneskju í leikskólanum. Og ég er með í maganum að mér finnst það vera líklegt að það sé barn sem ég er búin að vera með í maganum yfir síðustu vikuna.

Á deildinni er barn á sama aldri, sem hegðar sér illa. Og við erum bara orðin hrædd um Ara og önnur börn, því hvar endar þetta? Það hefur oftar en 1 sinni meitt Ara, og já fleiri börn. Í sumar var ég vitni þar sem Ari var að fara að renna sér að hann lamdi hann í höfuðið með skóflunni. Í síðustu viku kom Ari með ljótt sár á andlitinu því viðkomandi barn var að sparka hann niður úr stiga sem Ari var að reyna að klifra upp.

Þetta eru ekki eðlilegar stimpingar 4ra ára barns. Hann á einnig bróður í leikskólanum sem er engu skárri. Einnig eiga þeir eldri systur sem við höfum ekki fallega sögu af. Starfsfólk hefur viðurkennt að það séu einhver vandamál heimafyrir.

Hversu mikinn skaða getur 4ra ára barn veitt öðru barni? Mér er ekki sama. Ég er hrædd um Ara í leikskólanum, mér finnst öryggi hans ekki vera gætt. En hvað er hægt að gera við svona óargadýr? Það er varla hægt að gera 4ra ára "saklausu" barni að taka það úr umferð?

Ari er að mestu hættur að tala um þennan strák, en fljótlega eftir að sá byrjaði á leikskólanum, þá fór hann að taka það mjög oft fram að X væri ekki vinur sinn. Ég las eitt kvöldið fyrir hann sögu þar sem boðskapur sögunnar var að Guð elskar alla. Þá sagði Ari að guð elskar ekki X, því hann er vondur. Þá héldum við að þetta væri bara svona þessar venjulegu stimpingar sem að er á milli strákanna á deildinni og sérstaklega 3ja ára strákanna.

Draumur Ara

2008-11-19T09:09:00.004Z

Morgunstundirnar með Ara Þresti eru frábærar stundum. Í morgun vöknuðum við öll saman og lágum öll og kúrðum.

Ari: Mamma við erum ekki að dreyma lengur
Mamma: Nei það er rétt
Ari: Þetta var bara draumur
Mamma: Hvað var þig að dreyma
Ari: þú varst að vinna í banka, en það var ekki Glitnisbanki
Mamma: nú, hvaða banki var það
Ari: Það var bandaríski bankinn
Mamma: og hvað var ég að gera þar
Ari: þú varst bankastjórinn
Mamma: ok
Ari: en bandaríski bankinn var líka íslandsbanki

Það er spurning hvort maður eigi að kíkja í draumaráðningabók barnanna? En fyndið samt að hann sé að dreyma banka. Ég elska þessar morgunstundir og stundum óska ég þess að hann hætti aldrei að koma upp í á næturnar.

8 mánaða

2008-11-13T20:53:00.003Z

Skvísan varð 8 mánaða í dag. Ótrúlega fljótt að líða. Tæpir 2 mánuðir þar til ég fer að vinna aftur. Bara jólastússið og svo kemur vinnustússið. Það eru mjög blendnar tilfinningarnar. Maður er í svo mikilli óvissu. Maður veit ekkert hvernig þetta verður.

Hún fékk tennur nr. 5 og 6 í vikunni. Þannig að nú fer hún að geta tuggið ýmislegt. Hún er farin að borða miklu meira af venjulegum mat heldur en Ari á sama tíma. Er búin að gefa henni hakk og spaghetti og svo fær hún oft hrísgrjón. Hún fær bita af pulsum og bita af fiskbollum. Hún er rosalega dugleg að borða kvöldmat. Ekki eins dugleg með hitt, en það er sjálfsagt út af brjóstagjöfinni. Erum að fara að vinna í því að taka næturgjöfina út og svo fer ég að minnka í 3 gjafir áður en ég fer að vinna. Samt spurning hvort maður fari að hætta þessu. Er orðin pínu leið á þessu. Ég lek ennþá alveg hrikalega. Ég er allt í einu farin að fá sár á annað brjóstið, samt ekkert sem ég finn mikið til.

Sigurást Júlía skríður núna allt of hratt og er dugleg að dunda sér við hitt og þetta. Í dag hélt hún svo upp á 8 mánaða afmælið með að standa upp. Ég rétt náði að taka mynd áður en hún féll niður.

Sigurást skoðar heiminn

2008-10-16T21:13:00.002Z

Nú er skvísan komin á ferð. Farin að skríða. Hún reyndar skríður ekkert langt eins og er, en hún kemst lengra og lengra með hverjum deginum sem líður. Og vá hvað það er gaman að sjá þennan nýja heim opnast fyrir henni. Heimurinn sem hún skoðaði í fjarlægð áður nær hún að nálgast núna. Það er hrein unun að fylgjast með henni. Versta er að eftir smá tíma á ég örugglega ekkert eftir að vera svo ánægð með þessar framfarir.

En hafið þið heyrt um fisk sem þolir ekki kalt vatn. Sigurást, barnið sem er fætt í merki fisksins er sko ekki að þola "kuldan" í sundskólanum. Í öllum tímum í haust hefur hún hangið í mér og neitað að taka þátt í þessum tímum. Fór með hana í dag í aukatíma, sem er fyrr á daginn. Sama sagan. Henni finnst reyndar skemmtilegt að fá að labba á grænu dínunum út í laug og svo fannst henni æðislegt að sitja á hvalnum. En annars var hún bara fúl. Ég ákvað að fara í pottinn eftir tíman, og hún gjörbreyttist. Allt í einu fannst henni bara gaman í vatninu og ég mátti gera hvað sem er við hana. Þannig að litli fiskurinn minn, vill bara vera í heitu vatni. Hún hefur líka alltaf elskað að fara í heita sturtu.

Nýji Glitnir

2008-10-15T21:24:00.002Z

Þetta fór svo allt, á annan hátt en ég gat gert mér í hugarlund. Ég fór í morgun í morgunmat í Ikea með marsbörnunum. Eftir það ákvað ég að hringja í Lísu, um hádegisbil. Hún tjáði mér að engum í deildinni hefði verið sagt upp, nema yfirmanninum. Ég beið og beið eftir símtali, sem aldrei kom. Á endanum sendi ég póst og fékk að vita að ég myndi fylgja nýja bankanum.

Þannig að ég er eins og er starfsmaður Nýja Glitnis. Hlakka reyndar til að byrja og taka þátt í að byggja upp fyrirtækið. Mikill léttir að þurfa ekki að hafa áhyggjur af þessu. Leiðinlega er að þetta er svo gjörbreytt frá því að ég byrjaði. Þá var þvílíkt fjör að vinna í bankanum. Vonandi náum við að byggja upp fjörugan og skemmtilega banka upp á nýtt.

Biðin endalausa..

2008-10-14T10:07:00.002Z

Nú bíð ég bara eftir að fá að vita hver framtíð mín verður. Ég er að verða þreytt á biðinni. Ég er búin að búa til endalaust margar atburðarásir í höfðinu, allt frá verstu upp í bestu. En ég hef ekki hugmynd um hvernig þetta mun ganga fyrir sig. Verður hringt í mig og ég beðin um að koma? Mun kannski gleymast að hringja í mig. Ef það gleymist að hringja í mig, þýðir það þá að ég verð ekki ráðin? Mun ég verða glöð eða leið í lok dagsins? Fæ ég kannski ekkert að vita í dag frekar en hina dagana?

Það er rosalega erfitt að ætla að gera eitthvað undir þessari óvissu. Ég þarf alltaf að tékka aftur og aftur, hvort það sé kominn póstur eða eitthvað sem getur upplýst mig um framvindu mála.

Annars er ég orðin mun rólegri en um helgina. Og já bjartsýnari. Held að ég sé bara komin yfir ákveðið sorgarferli. Æ vill bara fá svar sem fyrst, svo maður geti farið að horfa fram á við aftur.

Á barmi óvissunnar

2008-10-11T16:45:00.003Z

Ótrúlegir atburðir hafa riðið yfir landið. 3 bankar komnir undir ríkisvæng og Ísland talið vera á barmi gjaldþrots. Verðbólgan er búin að hækka stöðugt síðan Sigurást kom í heiminn, og krónan búin að vera. Þetta eru vægast sagt ömurlegir tímar.

Frá því fyrir tveimur vikum þegar fréttir af þroti Glitnis kom, hef ég reynt að vera jákvæð og líta framtíðina björtum augum. Sem og ég geri. Svo féll hver bankinn af öðrum eins og lítið sætt dominospil. Maður getur ekki órað fyrir því hvað þetta dominospil á eftir að hafa miklar afleiðingar, en þær eiga eftir að skila sér í mörg ár.

Ég hef verið eins og versti fréttasjúklingur. Talvan sogar mig alltaf aftur til sín. Ég hef fúnkerað mjög illa, sem móðir og húsmóðir. En ég hef tekið þess þessu öllu með ró, því ég á fullt af gulli hér heima. En óneitanlega hafa uppsagnir starfsmann komið illa við mig, og dagurinn í dag er búinn að vera svo erfiður, því ég þarf að bíða fram á mánudag til að vita hver örlög mín verða. Missi ég vinnuna eða verð ég ráðin í nýja bankan á verri starfskjörum. Landsbankafólk var að taka á sig 30 - 50% kjaraskerðingu. Í dag er ég loks komin að því að brotna saman. Ég hef þurft nokkrum sinnum að berjast við framrás táranna. 20% prósent af mér vill bara fá að brotna saman og syrgja. Á maður að láta það eftir sér? Eða á maður að þrjóskast við að vera sterkur og láta eins og ekkert sé? Kannski ég bíði með það fram á mánudag.

Það eru svo margir í kringum okkur að fara illa út úr þessari kreppu. Og maður finnur til með öllu þessu fólki. Eins og er erum við bara í góðum málum. Á hverjum degi spurjum við okkur, höfum við það verra en í gær, og svarið hefur hingað til alltaf verið nei. Ég þori ekkert að spá í framtíðina þegar það er svona mikil óvissa. Eina sem ég get gert er að lifa daginn í dag til fullnustu og njóta alls þess góða sem ég hef.

Það góða við þetta er að ég tel að ég komi út úr þessu sem betri manneskja. Ég er farin að virða pening og samfélagið betur. Ég er farin að horfa meira á það sem skiptir raunverulega máli. Og svo er bara gaman að fá að spara án þess að þykja vera hallærislegur. Ég man þegar ég var í háskóla, þá hneykslaðist fólk á einum sem kom ekki út að borða með okkur því hann átti ekki efni á því. Fólk fnæsti og spurði hvort hann ætti ekki kreditkort. Þessi maður er örugglega sá sem á eftir að koma lang best út úr þessari kreppu. En eftir þetta þá hefur maður tekið þátt í öllu, því annað þótti hallærislegt. Nú getur maður sagt með stolti, nei takk ég er að spara.

Annað gott sem kemur út úr þessu er að ég halla mér meira að bæninni og Guði. Þeim sem maður hefur vanrækt mest í lífinu. Það er líka ótrúlega gaman að sjá hvað hefur fjölgað rosalega í lindasókninni á einu ári. Maður finnur líka mikinn stuðning í kringum sig. Öllum þeim sem þykir vænt um mann hringja reglulega og athuga hvernig maður hefur það. Það gefur manni mikið að finna stuðning þeirra sem manni þykir vænt um. Við höfum líka verið að hitta meira fólk í kringum okkur en áður. Sækja þannig í ókeypis og styrkjandi félagsskap. Ótrúlega gott að eiga svona marga góða að.

Sem betur fer töpum við ekki miklum pening í þessu öllu saman. Ég náði að selja peningamarkaðsjóðinn í mjög litlum mínus. En aftur á móti fattaði ég ekki að selja hlutabréfasjóðina okkar á sama tíma. En þetta eru litlar upphæðir. Ég er hræddari um Séreignarsparnaðinn, held að hann hverfi að mestu. Átti 2 millur þar. Ég seldi svo öll Glitnishlutabréfin mín í fyrra á genginu 29 eins og Bjarni Ármanns :-) En sá peningur var notaður í brúðkaupið, sællrar minningar. En þetta eru bara peningar og peningar eru ekkert nema tölur á blaði.

Ég held að samband mitt og Arnars hafi aldrei verið sterkari en núna og við fjölskyldan erum miklu duglegari að gera eitthvað saman en áður. Ég er eiginlega bara mjög ánægð með það. Vona bara að það versta í þjóðfélaginu sé liðið hjá, og við getum í sameiningu farið að byggja upp núna.

kær kveðja og knús á alla
Elsa

Jákvæðni

2008-10-02T20:33:00.002Z

Þar sem ég er að kafna í neikvæðum fréttum og hugsunum þá ætla ég að reyna að hætta að hugsa um það neikvæða. Ég sá eitt blogg í dag, sem lifti brúnum mínum. Hann taldi upp 10 jákvæða hluti í dag. Hér ætla ég að tíunda mína.

1. Ég á yndislega fjölskyldu. Mann sem ég elska og 2 heilbrigð börn sem ég dýrka og dái.

2. Ég á foreldra á lífi, sem hafa gefið mér svo mikið. Foreldra sem hafa staðið með mér í gegnum súrt og sætt.

3. Ég á frábæra ættingja og tengdafjölskyldu. Allt fólk sem ég met mikils.

4. Ég á tvær bestu vinkonur sem ég dýrka og dái. Vildi þó óska að þær myndu búa nær mér.

5. Við höfum þak yfir höfuðið. Íbúð sem ég elska mikið.

6. Við höfum bíl til umráða. Nýr bíll sem við eigum skilið.

7. Við eigum peninga fyrir mat.

8. Við eigum marga fallega hluti. Ég skoðaði alla hlutina mína í dag. Ég komst af því að við eigum yfir 30 matardiska. Ég er ánægð að hafa það svona óþarflega gott.

9. Við höfum vinnu og erum bæði ánægð með störf okkar.

10. Ég er heilbrigð.

Ég ætla að hafa það ótrúlega jákvætt á morgun. Ég ætla ekki að opna tölvu, hlusta á fréttir eða opna blöðin. Ég ætla að þakka fyrir alla þessa góðu hluti sem ég hef, dansa eins og vitleysingur um gólfin og syngja hástöfum. Ég ætla að knúsa börnin og Arnar. Svo ætla ég að hitta marshópinn og tala um kúkableiur, ælur, tanntökur og svefnlausar nætur :-)

knús á línuna, kv. Elsa

Skrítnir tímar

2008-09-29T23:09:00.002Z

Í dag varð ég ríkisstarfsmaður. Eitthvað sem ég átti ekki von á þegar ég fór að sofa í gær. Á maður að þora að fara að sofa núna?

Þrátt fyrir að það kreppi að hjá manni, þá finnst mér eitthvað svo ótrúlega spennandi við þessa tíma sem við lifum á núna. Maður er spenntur að sjá hvað gerist næst, hvar endar þetta? Lifi ég þetta af?

Versta er að horfa upp á heimilin lenda illa í þessu. Ég er mjög fegin að hafa ekki tekið erlend húsnæðislán. En verðtryggingin, eigum við eitthvað að ræða hana? Ég er að fá gubbuna yfir því að Íslendingar séu bara sáttir við að borga lánin sín margfalt til baka. Afhverju er þetta ekki ólöglegt? Íslendingar þurfa að þræla sér út, án þess að eignast nokkurntíma nokkuð, þegar nágrannar okkar eru að kaupa hús og borga upp á nokkrum árum.

jæja litla vöknuð..

Dagur 5: Kallinn kemur í nótt

2008-09-18T20:26:00.002Z

Síðastliðin nótt var erfið. Ég svaf lítið. Sigurást var alltaf að vakna og einhverstaðar milli 5 og 6 var hún ákveðin í að fara á fætur. Sofnaði svo aftur uppúr kl. 6.30 og tók 40 mínútna lúr :-(

Ég ákvað að ýta ekkert á eftir Ara Þresti í morgun leifði honum soldið að ráða ferðinni. Ég var heldur ekkert að langa út í rokið. Þegar líður á morguninn vill hann fara á leikskólan og í dag var hann mættur um kl. 10. Það var rosalega fínt að koma heim og geta sett Sigurást líka í lúr. Nema hvað að hún var í einhverri lúraleysu, þannig að fríið var stutt. Hún er búin að borða lítið sem ekkert síðustu tvo sólahringa og er frekar vælin. Maður veit ekki hvort hún er vælin af því að hún er svöng eða þreytt. Borðar ekki af því að henni líður illa eða er þreytt. Sefur ekki af því að hún er svöng eða líður illa. Ég fékk hana í fyrsta skipti síðan hún var pínupons til að taka langan lúr inni, seinnipartinn í dag.

Annars gerðist ekkert markvert í dag. Ari var alsæll í leikskólanum, fyrir utan að hann borðaði ekkert í hádeginu. Hann og Sigurást voða samtaka í þessu. Nú bíð ég bara spennt eftir elsku knúsi kallinum mínum. Hlakka svo til að fá hann heim. Lífið er svo erfitt án hans. Þetta var eiginlega 1 degi of löng fjarvera. Þakka bara fyrir að ég er ekki að vinna.

Dagur 4: þetta er allt að koma

2008-09-17T21:00:00.003Z

Þvílíka óveðrið í nótt. Sigurást vaknaði 23.50 þvílíkt hrædd við lætin. Mínútu eftir að hún vaknaði upp, þá fauk glugginn upp. Það tók svo tíma að svæfa hana aftur. Annars steinsvaf Ari Þröstur í gegnum þetta allt. Ég átti aðeins erfiðara með að festa svefn.

Ég bauð Ara í dag að ráða hvort hann færi í leikskólan. Og auðvitað eins og vanalega á morgnana þá vildi hann vera heima. Það gekk allt mjög hægt fyrir sig. Frekar afturábak heldur en áfram. Sigurást vildi ekkert borða, né taka brjóst. Það endaði á að ég gaf henni í rúminu og hún steinsofnaði, og þar með var rútína dagsins alveg fyrir bí, þar sem hún sefur alltaf stutt inni. Ari Þröstur vildi svo um kl. 10 fara í leikskólan. Sem betur fer. Enda rosalega gott að koma heim, setja Sigurást í lúr og slappa svo aðeins af. Anda pínu lítið. Borða í friði.

Við mæðgurnar fórum og sóttum Ara Þröst beint eftir kaffið. En við fórum svo öll í heimsókn til gömlu dagmömmu Ara Þrastar. En þeim var farið að langa að sjá Sigurást.

Vá hvað það var fínt að koma til þeirra. Ekki allt of margar breytingar og Zorro enn á lífi. Sigurást fílaði sig í botn og sjarmeraði þær upp úr skónum. Þær sáu strax að þarna var mikill fjörkálfur á ferð sem á eftir að láta hafa fyrir sér. Þær hlakka til að fá hana. Oh þetta verður svo gaman. Ég ætlaði ekkert að ná Ara Þresti aftur út. Honum fannst svo gaman að leika sér með barnadótið.

Eftir þessa heimsókn tók ég ákvörðun. Ég ákvað að taka helgarpabban á þetta og fara með börnin á McDonalds. Ari Þröstur hefur svo sjaldan fengið að fara inn og man ég varla eftir því hvenær við fórum síðast inn. Örugglega löngu fyrir óléttuna. Hann var svakalega ánægður með þessa ákvörðun. Enda búinn að væla lengi um þetta.

Ég slakaði svo ennþá meira á núna í kvöld og gaf eftir að hafa annað bíókvöld. Og hér sit ég og Ari enn og erum á leiðinni í háttin. Ætla sjálf að fara snemma að sofa. Vona að ég fái svefnleysið hans Ara ekki margfalt í hausinn.

Góða nótt.

Dagur 3: Bara tveir dagar eftir

2008-09-16T20:30:00.002Z

Mér tókst að koma okkur út úr húsi á réttum tíma í morgun. Fórnaði sturtunni og morgunmat handa mér í staðinn :-)

Skoðunin var fín. Sigurást leiðrétti kúrfuna sína eftir fallið í síðust skoðun. Hún er núna 6.875 gr og 67 sm. Læknirinn var mjög hrifinn af henni eins og vanalega og gerði ráð fyrir að hún yrði fljót að fara að labba. Svo laumaði Sigurást að honum vinki þegar hann var að fara, sem vakti mikla lukku. Svo kom sprautan. Sigurást var sármóðguð, en gleymdi öllu á 3 sekúndum.

Sigurást sofnaði í bílnum og svaf svo allan tíman sem ég var að versla í matinn. En vaknaði um leið og við komum heim, eins og vanalega. Þannig að rútínan fór öll í steik. Hún var orðin soldið heit og pirruð og fékk stíl. Tók ágætan lúr. En ég eyddi óvart tímanum í tölvunni á meðan.

Við fórum svo snemma að sækja Ara Þröst, vildi vera á undan veðrinu. Ari Þröstur fór bara að grenja, og heimtaði að vera í klst. í viðbót, því hann átti eftir að fá að fara í salinn. Já ég er alveg ömurleg mamma að vilja sækja barnið snemma. En ég náði nú að múta honum heim. Það er ótrúlegt hvað hann verður oft fúll þegar ég sæki hann snemma. Svo er ég alltaf með samviskubit yfir því hvað hann er lengi í leikskólanum á daginn.

Ég ákvað að slaufa sundið, enda ekki ráðlegt að fara með lausamunina mína út í þessu ógeðslega veðri. Ég tók eitthvað af dótinu inn af svölunum, en skildi grillið og borðið úti. Dauðsé eftir því núna, þar sem lokið á grillinu er alltaf að skellast. Nenni ekki sko fyrir mitt litla líf út í þennan úrhelli. Vá hvað ég er fegin að hafa ekki farið í sundið. Vonandi verður grillið ennþá hérna á morgun.

Er mikið að velta því fyrir mér að bjóða Ara Þresti að vera heima á morgun. Nenni ekki að labba ef veðrið verður leiðinlegt, og ef ég ætla á bílnum þá þyrfti ég helst að koma honum áður en morgunmaturinn byrjar, svo ég nái að halda rútínunni hennar Sigurást.

Kemur allt í ljós á morgun.

Dagur 2: Blót, blót, blót og eitt ljótt orð til viðbótar

2008-09-15T21:26:00.002Z

Þessi dagur gekk nú ekkert súper dúper vel. Hér var vaknað á sama tíma og áður. Ari aðeins seinna en fyrri daginn. Þegar ég og Sigurást vorum báðar komnar á fætur, var Ari enn að borða morgunmat og enn á náttfötunum. Hann vildi helst bara vera heima. Ég benti honum góðlega á að það væri ekkert gaman að vera heima, hann fengi ekki að hanga í tölvunni eða glápa á sjónvarpið. Sigurást yrði sofandi og ég að taka til. Eftir smá grenj og læti og nokkrir hlutir komnir í straff þá loksins bað hann um að fá að fara í leikskólan. Við löbbuðum af stað og vorum mætt í leikskólan kl. 10.30. Ari Þröstur var svo ánægður að þegar ég var búin að klæða hann í pollagallan þá rauk hann út í næsta poll og mátti ekkert vera að því að kveðja mig.

Því miður varð þetta svo allt til þess að Sigurást svaf stutt. Hún vaknaði við börnin og lætin í Ara Þresti. Sigurást var svo hundpirruð það sem eftir var af degi, og svaf stutta lúra. Nú er ekki hægt að kenna tanntöku um, þar sem fjórða tönnin fannst í dag og bólar ekki á fleirum. Reyndar tókst henni loks að kúka eitthvað að ráði eftir meira en viku stopp. En sennilega ekki nóg.

Ég var svo dauð uppgefin því nóttin var svo erfið. Sigurást svaf laust og var alltaf að vakna.

Ari var hress þegar hann kom heim. Hann rauk beint í tölvuna. Og ég leifði honum það bara til að fá frið frá allavega öðru barninu. Sem betur fer er matseldin ekkert flókin þegar við 3 eigum í hlut. Ég endaði svo á að setja Sigurást extra snemma í rúmið, þar sem hún var orðin svo þreytt. Ari var orðinn svo pirraður og þreyttur af öllu tölvuveseninu, að Sigurást vaknaði við lætin og endaði ég á að svæfa þau með herkjum, bæði upp í rúmi. Tók soldið langan tíma, því alltaf annað hvort þeirra þurfti að pípa eitthvað og vekja þá hitt.

Á morgun verður rosalegur dagur. Þarf að vera mætt með Sigurást kl. 9 í ungbarnaeftirlitið. Og svo er ungbarnasundið um kvöldið. Spurning samt hvernig sprautan fer í dúlluna.

Eina sem ég get verið stolt af eftir daginn, er að ég er búin að vaska allt upp og það er ekkert mikið drasl.

Fyrsti dagur grasekkjunnar

2008-09-14T21:06:00.002Z

Í nótt lagði Arnar af stað til Vínarborgar. Þetta verður fyrsta alvöru reynslan mín án hans.

Dagurinn byrjaði eins og vanalega. Sigurást vaknaði rétt fyrir 7 og Ari stuttu síðar. Ég skelti mér í sturtu, kom Sigurást á fætur, gaf morgunmat, og henti svo þeirri stuttu út í lúr. Náði að gera rosalega margt, þar sem Sigurást tók langan lúr. Upp úr kl. 3 komu mamma og pabbi í kaffi með afa. Ég var búin að baka pönsur og mamma kom með köku. Við áttum notarlega stund með afa. Hann var greinilega spenntastur fyrir að hitta Sigurást. Enda ljómar hann allur þegar hann sér hana. Hann var líka einn af fáum sem fengu bros frá henni þegar hún var sem verst af magakveisunni. Núna launaði hún honum heimsóknina með að spjalla soldið við hann. Hvað þeim fór á milli er enn óljóst.

Dagurinn gekk svo með eðlilegum hætti. Kvöldmatur, auka bíókvöld og svefn. Ari fékk að horfa á teiknimynd í staðinn fyrir að lesin yrði bók. Reyndar átti hann greinilega soldið erfitt í dag. Hann t.d. rústaði herberginu sínu, hann var alltaf að leika sér með dótið hennar Sigurástar og henda því út um allt (fær soldið af neikvæðri athygli út á það). Hann neitaði að vera með á mynd með afa og Sigurást og neitaði svo að kveðja gestina. En sá náttúrulega eftir dónaskapnum um leið og hurðin skelltist á eftir gestunum.

Stöðumat:
Bæði börnin sofnuð
Ekkert drasl nema í svefnherbergi Ara, en það verður vonandi lagað á morgun.
Uppþvottavélin malar
Þurrkarinn malar
Enginn blautur þvottur í þvottavélinni.
Enginn slasaður.
Búið að kveikja á kertum.

Nú ætla ég að njóta að horfa á sjónvarpsefni sem ég vel sjálf með fjarstýringunni. Njóta þess að fá að kynnast henni upp á nýtt :-)

Góða nótt

Stóra þvottavélamálið

2008-09-04T09:22:00.002Z

Nú er orðið þó nokkuð síðan ég bloggaði um bilun þvottavélarinnar okkar. Og örugglega margir búnir að spyrja sig hvernig þetta fór nú allt saman. Fyrirgefið biðina, en hún var óviðráðanleg.

Til upprifjunar þá bilaði vélin okkar í júní, nánar tiltekið 12. júní, daginn áður en við fórum í ófyrirsjáanlega ferð í húsafell (greinilega algjör óhappavika þar á ferð). Eftir ferðina fórum við að ferðast með þvott til mæðra okkar, sem var mjög þægilegt en samt frekar leiðinlegt. Reyndar mjög gaman að hitta þær svona oft, en að koma sér af stað var meira en að segja það. Við höfðum samband við húsasmiðjukallana, og þeir tilkynntu að þetta myndi taka nokkra daga svona viðgerð. En svo vorum við svo upptekin að við fórum ekkert með vélina fyrr en 2 vikum síðar.

Svo hófst biðin. Við biðum, og biðum og þegar þessir nokkrir dagar voru búnir að líða nokkrum sinnum og við búin að pirra mæður okkar í heilan mánuð, þá setti Arnar hnefan í borðið (ég er svo prúð, geri ekki soleiðis). Þá fengum við barbívélina eins og ég kalla hana, en hún er eins og lítil dúkkuvél og tekur 3 kg af þvotti. Og við biðum og biðum. Okkur var svo boðin stærri vél, því enn var bíð, en við biðum, þar sem við héldum að þetta væri alveg að koma. Enda átti viðgerðin að taka nokkra daga.

Í síðustu viku dró til tíðinda. Okkur var boðin ný vél fyrir þá gömlu. Nýrri típa af okkar gömlu. Þurftum ekki að borga krónu fyrir. Vélin kom í hús í gær 3. september, og er ég þokkalega ánægð eins og er. Allavega þegar ég sá fatahrúguna minnka í fyrsta skipti í langan tíma. Ég elska allavega Húsasmiðjuna eins og er og vona ég að sú ást haldi áfram að blómstra.

Svo þannig fór þvottavélamálið stóra. Spurning hvort maður geti fengið nýjan Renault Clio, ef sá gamli bilar???

Endir.

Bless, bless sumar

2008-08-25T12:45:00.002Z

Nú er haustið komið. Menningarnótt lokið, ólympíuleikunum lokið, skólarnir byrjaðir og grenjandi rigning. Aðal haustboðinn á þessu heimili er svo afmælið hans Ara Þrastar.

Sumarið var mjög gott og ótrúlega skemmtilegt. Áttum frábærar stundir saman sem fjölskylda. Nú fer allt að komast í rútínu. Það verður bara ég og Sigurást heima næstu mánuðina. Vonandi verður veðrið ljúft í vetur. Ég kvíði smá vetrinum. Í minningunni var ég og Ari Þröstur alltaf saman í kjallaraholunni í myrkri. Mér fannst vera myrkur allan veturinn. Held reyndar að upplifunin verði önnur hér, þar sem dagsbirtan kemst auðveldlega inn.

Mér finnst eins og tíminn sé miklu fljótari að líða núna, heldur en þegar ég var með Ara Þröst heima. Í minningunni var hann líka kominn í miklu betri rútínu. Enda svaf hann alltaf svo mikið. Sigurást má ekkert vera að því að sofa á daginn. En það kemur vonandi.

kv. Elsa

5 mánaða skvísa

2008-08-13T21:21:00.002Z

Nú er Sigurást orðin 5 mánaða og allt að gerast hjá henni. Hún fékk sína fyrstu tönn á sunnudaginn og sýnist vera stutt í aðra tönnslu. Allavega er hún búin að vera álíka ergileg og hún var áður en hún fékk þá fyrstu.

Í dag fór hún svo í 5 mánaða skoðun og sprautu. Fjólu leist vel á hana. Fannst hún vera dugleg að sitja og sagði mér að hafa engar áhyggjur af því að hún myndi ekki velta sér, því sum börn gera það aldrei. Sigurást sýndi hennir líka magaæfingarnar sínar, en þegar maður leggur hana niður þá heldur hún alltaf höfðinu og fótunum uppi. Of mikil prinsessa til að liggja. Hún var 6.340 gr og 65,5 sm. Sem er ekki alveg nógu gott. Og Fjóla greip mjög vel í að ég færi nú fljótlega að gefa graut. Henni fannst Sigurást vera líka með svo góðar fínhreyfingar, enda farin að færa dót á milli handa og svona, þannig að hún taldi að það væri stutt í að hún fari að geta týnt upp smádót.

Annars er Sigurást dottin úr allri rútínu. Sefur í mesta lagi 30 mínútna lúra. En fer alltaf á sama tíma að sofa á kvöldin. Nema hvað hún er voða dugleg að vakna milli 6-7 á morgnana. Sem er ekkert voðalega vinsælt.

Í gær komu allavega 13 mæður með 13 kríli í heimsókn til mín. Allt börn fædd í mars. Þvílíkt stuð. Alltaf gaman að hitta þessar skvísur og sjá hin börnin. Sigurást er reyndar kominn með fínan kærasta í hópnum, henni líkar allavega mjög vel við tengdamömmuna.

Nú er fæðingarorlofið hálfnað. Eftir 5 mánuði verð ég farin að tala við fullorðið fólk, um eitthvað annað en bleiur og uppeldi. Ég er reyndar ekkert orðin leið ennþá. Enda er Arnar búinn að vera með mér 3 mánuði af 5. Spurning hvort ég verði ekki orðin drulluleið eftir mánuð.

Smá Sigurástblogg í tilefni af 5 mánaða afmælinu.

Áfallaröskun?

2008-08-09T20:43:00.002Z

Greyið Ari Þröstur hefur ekki jafnað sig andlega á brunanum í sumarbústaðnum. Hann forðast eldhús eins og heitan eldinn, þegar búið er að kveikja á ofni eða hellu. Hann spyr yðulega áður en hann fer inn í eldhús hvort það sé kveikt á ofninum.

Í sumarbústaðarferð um daginn ætlaði ég að láta hann sækja dót sem hann kastaði, en þar var Rúna að elda. Ari Þröstur byrjaði að iða og varð mjög órólegur þegar ég ætlaði að leiða hann þangað. Ég spurði hann hvað var að og þá vildi hann ekki fara því það væri kveikt á hellunum.

Í síðustu viku fór ég með hann í bíó á Wallie. Rosa fín mynd og Ari Þröstur skemmti sér. Wallie fann kveikjara og þegar kveikt var á honum fór Ari Þröstu að iða í sætinu og varð mjög órólegur. Núna er ég að horfa á Ratatouille með honum. Ég þurfti að semja við hann um að horfa á þessa mynd, en ástæðan kom svo í ljós. Það er mikið um eld í þeirri mynd. Og þegar kemur að atriðum þar sem eldur er lokar Ari Þröstur augunum og iðar.

Ótrúlegt hvað svona áfall hefur mikil áhrif á lítinn mann. Sárin eru löngu gróin, en ekki sálin.

Sitjandi börn

2008-07-28T21:25:00.004Z

Ég er óendanlega montin af börnunum mínum þessa dagana.

Um helgina fórum við austur í Rangárvallarsýslu í sumarbústað. Ari Þröstur hafði það á orði á leiðinni að hann ætlaði að verða hestamaður þegar hann yrði stór. Hér í Kópavoginum er auðvelt að smitast af hestadellunni. Hér eru reiðstígar og hestar út um allt. Þegar við komum í bústaðin var okkur boðið í gönguferð niður í hesthús. Ari Þröstur var alveg óhræddur við hestana. Og þar var honum boðið að fara á bak. Hann var voða stoltur og flottur á hestbaki. Hann fékk svo líka að sitja hest daginn eftir. Þetta var alveg hápunkturinn í ferðinni. Hann tilkynnti eiganda hestanna að hann ætlaði að kaupa svona hest þegar hann yrði stór.

Sigurást er farin að vera dugleg að nota sitjandan sinn. Hún þarf lítinn sem engan stuðning. Ótrúlega fljót að þessu. Ég hef óneitanlega áhyggjur af því hvort hún eigi þá nokkurntíma eftir að velta sér. Hún fær reyndar ekkert að sitja lengi, enda þreytist mjög fljótt af því. Hún fékk svo í kvöld að sitja í fyrsta skipti til borðs. Hún var reyndar yfir sig spennt yfir stútkönnu með vatni og brjáluð yfir því að geta ekki náð að drekka sjálf úr henni. Hún hefur ekki enn viljað pela, en er sjúk í stútkönnuna. Ekkert smá sport að drekka úr henni.

Af útsölum, fötum, þvotti og húsmæðrastörfum

2008-07-13T22:32:00.003Z

Fjölskyldan er nú búin að vera í fríi í 4 vikur. Ari Þröstur er reyndar bara búinn að vera í 1 viku í fríi í leikskólanum en 3 vikur sem hann mætti sama og ekkert. Nú eru 3 vikur eftir hjá Ara Þresti og 4 vikur hjá Arnari. Við erum búin að vera ótrúlega dugleg í fríinu okkar. Búið að vera með skemmtilegri sumrum sem ég hef upplifað.

Þegar maður þarf að fata upp tvö skrímsli er gott að kíkja á útsölur. Ég hef hingað til ekkert sérstaklega þefað upp útsölur, en ákvað að gera það núna. Ég er búin að fata upp börnin nokkuð vel fyrir veturinn og vá hvað það var ódýrt. Held að ég gæti alveg orðið útsölufrík. Maður þarf bara að setja sig í ákveðin gír. Í Zöru gerði ég þvílík góð kaup á Ara Þröst (allt búið í stærðum á Sigurást, nema sumarfatnaður sem hún hefur enga þörf fyrir). Þar tók ég bara allt sem var til í hans stærð og sem mér leyst vel á. Peysur á 400 kr. skyrtur á 1.000 kr og buxur á 1.200 svo eitthvað sé á minnst. Ég gerðist þarna atvinnusjopper. Ég tók aðra slíka syrpu í Next, en gat reyndar ekki klárað alveg vegna tímapressu. Ég stalst svo til að kaupa mér dragt á 10 þús. Ekkert smá ánægð. Keypti reyndar buxurnar aðeins of þröngar um magan. Er að vonast til að hann hverfi áður en ég byrja að vinna aftur, en vigtin er alltaf að stríða mér eitthvað þessa dagana. Kannski er hún biluð!!!

Heimilið sparar reyndar helling af því að hafa mig svona ólögulega. Stefnan er nefnilega að grennast í framtíðinni og á meðan tími ég ekki að kaupa föt, svo pyngjan finnur ekkert sérstaklega fyrir mér, ekki fyrr en allir bolir eru orðnir magabolir og rennilásar og hnappar á buxum eru farnir að gefa sig.

Við erum búin að vera í þvílíkum þvottavandræðum. Þvottavélin bilaði undir pressu, en hitaelementið gaf sig þegar ég var að undirbúa fyrri Húsafellsferðina. Við komum ekki vélinni í viðgerð fyrr en þremur vikum síðar, eða eitthvað álíka. Mömmur okkar Arnars eru búin að hafa okkur eins og gráa ketti, sitjandi fyrir þeim með þvott. En þetta er líka búið að vera ágætt frí, því það munar alveg um það þegar tvær vélar eru að þvo fyrir mann í einu. Nú er draumurinn minn að í framtíðarhúsnæðinu verði ég með pláss fyrir tvær þvottavélar. Vona að það verði áður en börnin flytja að heiman. Einn góður kostur við að setja vélina í viðgerð og að hafa ömurlegt veður er að nú erum við að taka þvottahúsið í gegn, setja upp hillur og svona. Reyndar vonandi bara bráðabirgða aðgerðir. Langar í almennilegar innréttingar í framtíðinni. En gott að koma skipulagi á þetta.

Nú er maður orðin brjáluð húsmóðir og sparnaðarfrík. Við notuðum ónotað gjafabréf í Elko og keyptum brauðvél. Hér er búið að vera nýbakað brauð á boðstólnum. Rosa gaman og gott. Við erum líka búin að vera þvílíkt dugleg að elda og nýta vel allt sem við eigum. Höfum verið of dugleg við að henda afgöngum. Gerði t.d. ótrúlega gott laxasalat úr afgangi úr laxi. Ætla að gera kjúklingasalat á morgun úr afgangnum úr kjúklingnum okkar. Við grilluðum bestu pizzu sem ég hef smakkað fyrir nokkru. Við erum alveg að ná að útrýma skyndibitadrauginum. Og til að losna við bakaríisdrauginn, þá hef ég keypt frosin rúnstykki í krónunni og hita oft í hádeginu og búin að reyna að baka þegar tækifæri gefst. Það er bara búið að vera æðislegt að lifa og prófa sig áfram í matargerð. Nú er bara að reyna að útrýma nammi og snakkdraugunum og þá fer buddan að brosa.

Slysabörn

2008-06-18T12:36:00.002Z

Við erum komin heim úr stuttri vikuferð í Húsafell. Dvölin var ánægjuleg að öllu leiti. Gaman að geta hafið daginn á heitapottsferð. Í gær ákváðum við að reyna að hafa 17. júní eins eftirminnilegan og hægt væri fyrir Ara Þröst. Fórum "út að borða", fórum með hann á leikvöllinn. Ari fékk blöðru og snuðasleikjó. Svo var ís og kaka í kaffinu. Rosa fínn dagur, sem við ætluðum svo að toppa með góðum kvöldmat. En kvöldmaturinn var aldrei étinn. Aðstoðarkokkurinn hann Ari Þröstur varð fyrir því óhappi að styðja sig við heita hellu og brenna lófan sinn. Ég smellti honum beint undir kalda bunu og fyllti svo vaskinn á meðan Arnar reyndi að fá ráðgjöf. Það var ekki möguleiki að fá Ara til að koma upp úr köldu vatninu með hendina hann byrjaði strax að öskra og gráta. Ég var mjög fegin að ég tók panodil junior með, hefði ekki fattað að taka það með, nema af því að ég tók stíla fyrir Sigurást, þar sem hún var í 3 mánaða sprautu á föstudag. Ari greyjið sofnað við vaskinn en vaknaði í hvert skipti sem höndin lyftist upp úr vatninu.

Við tókum þá ákvörðun að halda í bæinn en koma við í Borgarnesi á Heilsugæslustöðinni þar. Ari Þröstur öskraði og engdist um alla leiðina, eða þar til við komum fram að afleggjaranum að Hvanneyri, þá loksins sofnaði hann. Hann var mun rólegri hjá lækninum. En hann fékk smá deifigel. Á leiðinni heim fengum við sms frá lækninum, þar sem hann vildi að við kæmum við á Slysó í Reykjavík til að meta betur brunan. Við fengum toppþjónustu þar. Sem betur fer var þetta bara annars stigs bruni. Ari fékk þennan fína boxhanska umbúðir og fullt af verðlaunum og fékk meiraðsegja að skoða sjúkrabíl. Sem betur fer var Dominos opið til að bjarga svöngum ferðalöngum. Ég held að 17. júní gleymist seint á þessu heimili.

Hræðileg martröð

2008-06-07T22:05:00.001Z

Úff, greyjið Ari fékk greinilega hræðilega martröð í nótt. Vaknaði og kjökraði "mamma, ég vil ekki súkkulaði". Ég vorkenndi honum hræðilega mikið. Greyjið skinnið.

Nýja barnið og stóri bróðir

2008-06-04T16:03:00.003Z

Við höfum eignast nýtt barn. Fór í höfuðbeina og spjaldhryggs á föstudaginn og síðan hefur skvísan bara grátið ef hún er þreytt eða svöng. Búin að vera hin hressasta á kvöldin. Allt annað líf og miklu minna gubbuvesen. Á að koma einu sinni í viðbót, þar sem konan sagði að hún finndi smá spennu á þindarsvæðinu.

Ari Þröstur er búinn að taka stakkaskiptum í hlutverki stóra bróður. Áður lét hann sér fátt um finnast um nýja meðlimin í fjölskyldunni, en nú hafa orðið breytingar. Sigurást er farin að taka svo mikið eftir í kringum sig, og er búin að uppgötva stóra bróður. Nú finnst henni hann fyndnastur og skemmtilegastur í heimi. Þegar hún sér hann starir hún á hann og hlær og reynir að spjalla við hann. Þar sem Ari hefur aldrei verið neitt lítið fyrir athygli, þá finnst honum þetta æðislegt og er farinn að spjalla við hana og hafa gaman af því að vera í kringum hana. Svo í gær í fyrsta skipti þá ætlaði minn bara að rífa hana úr fanginu á mömmu sinni, til að geta leikið við hana :-)

Araknús

2008-05-31T23:28:00.003Z

Mamma: Ari langar þig að knúsa Sigurást?
Ari: Nei, hún er með svo lítil eyru
Mamma: Jahá.... hmm, afhverju geturðu ekki knúsað hana fyrst hún er með lítil eyru?
Ari: af því að ég er með stór eyru

Foreldrarnir komust að því að knúsin hjá Aranum okkar snúast um að láta eyrun snertast :-) Mjög lógískt þegar maður pælir í því.

Skakka-Ásta

2008-05-20T13:06:00.003Z

Sigurást Júlía er hægrisinnuð. Í síðustu skoðun var mikil áhersla lögð á að við foreldrarnir myndum leiðrétta þennan vanda. Mér skilst að það sé best að gera þetta áður en þau fá kosningarétt, en helst fyrir 3 mánaða.

Ég og litla j fórum í höfuðbeina og spjaldhryggsjöfnun. Þar voru hendur lagðar á hana og snúið upp á hana. Hún var ekki eins mikið J eftir þá meðferð. Henni leið reyndar mjög vel. Kveinkaði sér eitthvað smá, en endaði á að sofna í höndunum á konunni. Við eigum svo að koma aftur eftir rúma viku, því ekki tókst að sparka þessum hægrivanda úr með einni meðferð. Kannski erfiðara þar sem pabbinn er haldinn sömu þráhyggju.

2008-05-16T09:49:00.002Z

Ég er rosalega miður mín þessa dagana út af uppsögnunum í Glitni. Átti ekki von á að þetta hefði svona mikil áhrif á mig, þar sem ég er heima. Á hverjum degi frétti ég af fleiri nöfnum. Ég er svo reið og sár, því flest af þessu fólki sem ég heyri af er virkilega duglegt og klárt fólk. Ég fyllist líka samviskubiti af því að hafa enn vinnuna, gagnvart þessu fólki.

Kannski hefði þetta ekki eins mikil áhrif, ef ég hefði ekki verið í þessari stöðu sjálf að lenda í hópuppsögn. Reyndar var mín staða óvenjuleg að því leiti að ég var ólétt. En sem betur fer reddaðist það og ég fékk að vinna út nánast allt óléttu tímabilið. Ég var rosalega sár yfir því að lenda í þessu, afhverju ég en ekki einhver annar. Ég hlaut að vera lélegur starfsmaður. Ég var viss um að ég fengi aldrei vinnu aftur, sérstaklega verandi komin í mömmupakkan. Versta var líka að ég er enn viss um að ég hefði verið endurráðin mjög fljótlega hefði ég ekki verið ólétt og á leið í fæðingarorlof.

Þetta reyndist þó það besta sem hafði nokkurntíma gerst í mínu lífi, og er ég rosalega þakklát í dag að einhver hafði vitið fyrir mér. Ég hékk of lengi of óánægð í gömlu vinnunni. Í staðinn fékk ég bestu vinnu í heimi, með frábæru fólki. En því miður er hluti af þessu frábæra fólki að hverfa frá vinnu. Ég vildi bara óska þess að ég gæti fengið að knúsa allt þetta fólk og sagt þeim að líta á þetta sem tækifæri og að öllum líkindum mun þetta verða besta breytingin í lífi þeirra. Ég heyrði einmitt rætt við mann í útvarpinu fyrir nokkrum árum þar sem hann talaði að svona áföll opnuðu yfirleitt nýjar dyr, dyr sem hefði verið lokuð annars. Hann sagðist að í öllum tilvikum sem hann þekkti til var að fólk var ánægðara eftir að gömlu dyrnar lokuðust. Og þetta átti svo sannarlega við í mínu tilfelli og held ég hjá öllum sem ég þekki.

Annars er ég fegin að lenda ekki í uppsögnunum núna. Hefði alveg eyðilagt mig að lenda í þessu aftur. Frétti að einhverjar sem voru í fæðingarorlofum lentu í uppsögnum. Ég sé samt fram á að byrja alveg á nýjum vinnustað þegar ég kem úr fæðingarorlofinu. Þannig séð. Sama fyrirtæki, bara búið að leggja niður deildina mína. Í nýju deildinni minni eru held ég bara 2 eftir úr gömlu. Það eru búnar að vera svo miklar hræringar síðan í maí í fyrra, að ég er bara orðin algjörlega ringluð. Vonandi verður kominn einhver stöðuleiki þegar ég kem aftur.

Tattú

2008-05-15T08:33:00.002Z

Ari: Mamma ert þú með svona tattú
Ég: já
Ari: hvað þýðir þetta?
Ég: veit það ekki
Ari: konan skrifaði á mömmu. Ég ætla að fá svona spiderman og superman og skjaldböku tattú og konan ætlar að skrifa á mig.
Ég: En Ari þú mátt ekki fá tattú fyrr en þú ert orðinn 18 ára.
Ari: nei mamma ég verð að fá tattú þegar ég er 3ja ára.

Þessi endalausu veikindi :-(

2008-05-09T22:35:00.003Z

Ég og Sigurást fengum kvefpest um síðustu helgi. Skelfilegt að horfa upp á svona pínulítið kríli með kvef. Ari varð í fyrsta skipti veikur rétt um 1 árs aldurinn. Þannig að þetta eru smá viðbrigði. Við erum allar að koma til núna. Versta er að góða rútínan sem hún var með er fokin út í vindin. Gat verið viss um nánast frá fæðingu að hún væri sofnuð kl. 22 á kvöldin. Hún svaf líka alltaf í 5 tíma í fyrstu lotu, en hefur upp á síðkastið sofið í 6-7 tíma, sem er bara guðsgjöf. Vona bara að það haldist. En núna sofnar hún ekki fyrr en um 23.20 til að vera nákvæm.

Sigurást Júlía fór í fyrsta skipti í sund í gær. Hún var að byrja í sundskólanum hennar Sóleyjar. Hún er yngsta barnið í hópnum, en Ari var elstur þegar hann byrjaði 4 mánaða. Þannig að hún er algjört kríl þarna. Og þvílíka dúllan í bleikum blómasundbol. Hún var miklu duglegri en ég þorði að búast við. Átti vona á einhverju við drama frá dramadrottningunni, en nei hún var bara dugleg að deila með öðrum brosum og hlátri. Var reyndar eitthvað óörugg í lokin, ekkert sem brjóstin mín geta ekki bjargað.

Ég gleymi mér alveg í brosunum hennar Sigurást. Hún hlær og brosir alveg þvílíkt mikið. Ari Þröstur var sparari á þetta. Svo finnst mér ótrúlega fyndið hvað henni kitlar mikið.

jæja verð að sinna litlu..

Sigurást Júlía

2008-04-26T22:16:00.003Z

Í dag var krilla skírð og fékk hún nafnið Sigurást Júlía. Athöfnin var yndisleg og var skírnin hérna heima hjá okkur. Við fengum best prest landsins Ólaf Jóhann Borgþórsson, en við erum alvarlega að pæla í að láta gifta okkur aftur og fá hann til verksins :-) Við erum virkilega ánægð með daginn. Veislan heppnaðist vel, en við sitjum samt uppi með allt of mikla afganga. Eina leiðinlega við að halda svona veislu er að ég náði að tala við allt of fáa. Sérstaklega leiðinlegt þegar maður hittir suma sjaldan. En það er alltaf gaman að hitta fólk og fá að deila með þeim jafn fallegum degi.

Sigurást Júlía er skírð í höfuðið á langömmu sinni og Júlíu nafnið er út í bláinn. Veit ekki samt hvort hún sé sátt, því hún hágrét alla athöfnina :-(

Bad-hair-day

2008-04-23T13:49:00.002Z

Við vorum að koma af Barnaspítala hringsins, en Krilla þurfti aðeins að koma við á bráðadeildinni. Já ég held að hún hafi átt furðulegasta vandamál dagsins. Starfsfólkið hefur líklega eitthvað um að ræða á kaffistofunni núna :-)

Í morgun hágrét stúlkan af sársauka, þegar ég færði mig nær henni í rúminu til að gefa henni. Hún hafði líka eitthvað kveinkað sér þegar ég var að klæða hana í náttföt í gærkvöldi. Ég ákvað því að skoða fæturnar á henni, því kannski hafði ég hugsanlega getað hafa einhvernveginn brotið tá, datt mér í hug. Og jú svei, svei, þarna blasti við mér þreföld, stokkbólgin tá. Ég dreif mig inn í stofu til að skoða þetta betur, svo ég myndi ekki vekja hina tvo. Lét Arnar reyndar vita að hún væri hugsanlega með brotna tá. Þegar fram var komið, kom soldið annað og furðulegra í ljós. Utan um tána hafði vafist nokkra hringi mitt fíngerða hár, og táin orðinn allverulega bjúguð út af því. Og ekki séns að ná hárinu af. Mömmuhjartað varð soldið lítið, að hafa ekki uppgötvað þetta fyrr.

Um leið og hægt var að fara með Ara í leikskólan drifum við okkur upp á Barnaspítala, til að láta kippa þessu í liðinn. En ferðin varð soldið mikið lengri en við vorum búin að sjá fyrir okkur. Fyrst kom ein hjúkka og skoðaði og náði í tvo lækna. Þau voru furðulostin og náðu í annan lækni. Og þá vöknuðu upp spurningarnar hvað, hvernig, hvenær? Hvernig í ósköpunum náði hár að vefjast utan um tánna. Næsta á dagskrá var að sækja skurðlækni :-( Þetta var orðið heljarinnar aðgerð útaf einu litlu hári. Skurðlæknirinn náði eitthveru, en ekki víst að allt hafi farið. Við þurftum að bíða svo í rúma 3 tíma, til að athuga hvort þetta myndi breytast eitthvað. Þannig að stutta ferðin okkar varð ansi löng. Táin er enn stokkbólgin og eigum við að koma aftur í fyrramálið upp á skurðdeild. Við vonum bara allt hið besta.

kv. Elsa og litla tásla

Og enn blogga ég um litlu dömuna

2008-04-11T23:21:00.002Z

Úff hvað þetta er að verða skemmtilegt blogg :-)

Skírnarmálin eru komin á hreint. Litlan verður skírð hérna heima laugardaginn 26. apríl kl. 16. Óli mun skíra hana. Æ, á maður kannski að segja séra Ólafur? Hlakka mikið til að fá hann og að gefa dömunni nafn.

Í dag mældist Krilla 4.000 gr. slétt :-) Hjúkkan er mjög ánægð með hana og finnst hún vera rosalega dugleg að halda haus og sprikla og brosa. Fannst hún vera fljót til. Hún er meiraðsegja farin að hlæja, en henni finnst screen gardínurnar í stofunni mjög fyndnar, já og svo hlær hún stundum að gardínunum í svefnherberginu. Hún getur dáðst að þeim tímunum saman. En auðvitað er mamma fyndnust, svo er pabbi pínu fyndinn. Hún fylgist líka vel með, og fylgir manni eftir með augunum.

Dramað hefur minnkað mikið og er hægt að skipta á henni án þess að sérsveitin sé kölluð út. Nú liggur hún bara sallaróleg og skoðar heiminn. Nema kannski þegar hún er svöng. Hún er reyndar fljót að öskra á mann ef henni er misboðið, en er fljót að ná sér.

Það er ekki laust við að maður sé soldið þreyttari en þegar maður var með Ara Þröst. Ari vaknar kl. 7 á morgnana, og þegar hann er að fara í leikskólan, þá vaknar daman, þannig að maður nær ekkert að bæta upp svefnlitlar nætur út. Svo sefur hún voða lítið á daginn. Virðist helst bara vilja sofa með okkur foreldrunum upp í rúmi á daginn. En á næturnar eru hún alveg sátt við vögguna.

Næturnar eru reyndar mjög mismunandi. Í nótt svaf hún mikið. Fyrsti lúr 5 klst (sem telst skv. fræðigreininni að sofa alla nóttina) og svo 2 tíma. En mest alla vikuna hefur hún vaknað á 3 klst fresti.

kv. Elsa

3ja vikna

2008-04-04T17:52:00.002Z

Nú eru þrjár vikur síðan Krillan okkar fæddist. Mér finnst hún búin að stækka mjög mikið, og staðfesti hjúkkan það í dag. Hún þyngdist næstum um 500 gr. síðan á föstudag. Algjör bolla :-) Það er allavega ein manneskja á heimilinu með feitari læri en ég... hlutfallslega.

Annars er bara allt rólegt hér. Ari Þröstur er aðeins farinn að sýna smá afbrýðisemi. En hún felst aðalega í því að hann sækir mikið í mig. Hann vill að ég sæki sig í leikskólan og svona ýmislegt sem ég ein má gera. En þess á milli er hann erfiður við mig og hlíðir engu sem ég segi.

Oh hvað það var gott að klára skattaskýrsluna. Ótrúlegt hvað maður getur frestað þessu alltaf, og svo þegar maður byrjar, þá er þetta ekkert mál. Hélt að þetta yrði heljarinnar mál, fyrst við vorum að kaupa íbúð og svona. But... no. Var eins auðvelt og að drekka vatn. En hverjum datt í hug að eignast barn í svona leiðinlegum mánuði. Skattskýrslumánuði.

Næsta mál á dagskrá er að ákveða skírnina. Við eigum alltaf svo erfitt með að ákveða prest. Mig langar til að fá Óla í Seljakirkju, en svo er spurning hvort maður ætti að fá sinn sóknaprest. Svo er spurning hvort við getum haldið þetta heima, en svona fjölskylduboð með bara nánustu er yfir 30 manns.

jæja verð að hætta,
kv. Elsa

kv. Elsa

Mér líður svo vel

2008-03-29T22:47:00.002Z

Ótrúlegt hvað ég er búin að vera fljót að jafna mig. Erfitt að trúa því núna hversu kvalin ég var fyrir rúmum 2 vikum.

Líkamsástand:

Ég er hætt að finna til í grindinni, en það brakar og smellur stundum í henni, svona eins og þegar þetta var allt að byrja. Hætti að bryðja íbúfen um miðja þessa viku. Millirifjagigtin líka farin.

Úthreinsunin er miklu minni en eftir fyrsta barn. Þá leið mér bara illa innan um fólk og hún stóð þá yfir í næstum 6 vikur. Ég vona að hún verði eitthvað styttri í þetta skiptið.

Ég er komin í sömu þyngd og fyrir meðgöngu, en það tók ekki nema viku. Svo komst ég í gallabuxurnar mínar núna í vikunni. Mjög sátt. Nú er bara að bíða eftir að jelly-belly gangi betur saman. Ég var reyndar mjög heppin að slitna ekki neitt. Er með 3 slit eftir Ara.

Æ þetta verður bara stutt blogg núna. Dramadrottningin vöknuð.

kv. Elsa

Litla daman að verða viku gömul

2008-03-19T23:38:00.002Z

Tíminn er alltaf jafn fljótur að líða þegar maður er kominn með kríli í hendurnar. Síðustu dagar eru bara búnar að snúast um brjóstagjöf og hvíld.

Litla daman:
Hún er mjög vær og góð. Fyrsta sólahringinn hékk hún á brjóstinu og var ég mjög þreytt. Næsta sólahring var hún farin að sofa 2 klst á milli. Á sunnudaginn byrjaði stálmatímabilið hjá mér, ákkúrat þegar ég var að fara heim. Hún var svo þreytt á mánudag, að ég var í mestu vandræðum með að losna við stálman. En svo breyttist það allt í gær. Hún saug og saug og saug, og nú finnst mér brjóstin alltaf vera tóm. Hún sefur ótrúlega vel á næturnar. Vaknar 1 sinni til að drekka. Í dag verðlaunaði ég hana svo með snuddu, en hún er soldið að nota brjóstin sem snuddu. Mér sýnist á öllu að við séum með annað draumabarn í höndunum, jafnvel meira spari en Ari var fystu vikurnar.

Ari Þröstur:
Ari Þröstur er búinn að vera æðislegur. Hann er reyndar ekki mikil barnagæla, en hann á það til að kíkja á litlu. Hann hefur svo alltaf spurt á morgnana þegar hann vaknar hvort hann megi sjá litla barnið. Hann skoðar það og klappar smá á því. Enn höfum við ekki séð merki um afbrýðisemi. En mér er ekki að ganga eins vel og ég ætlaði að vera frá barninu, til að vera með honum. Þegar hann kemur úr leikskólanum, er ég oft orðin of þreytt til að gera nokkuð með honum.
Þegar hann kom í heimsókn á sjúkrahúsið, þá fannst mér hann vera allt annað barn. Hann var miklu stærri, með risastór falleg augu, og bara fallegasta barn sem ég hafði augum litið. Þegar ég kom heim tók við erfitt tímabil. Mér fannst ég vera búin að missa öll tengsl við hann og varla þekkja hann lengur. Ég er búin að vera miður mín yfir þessu. Ég hef sem betur fer náð að taka kvöldrútínuna með honum síðustu 3 kvöld, sem hefur alveg bjargað þessu. Vona bara að ég nái að fá meiri frið með honum á næstunni.

Arnar:
Það er æðislegt að hafa Arnar heima. Hann er frábær húsmóðir. Ég hef alveg náð að hvíla mig. Hann er búinn að sjá um bókstaflega allt. Þetta er svo allt annað en síðast.

Ég:
Mér er búið að líða nokkuð vel. Var þreytt fyrstu sólahringana. Gat ekkert sofnað eftir fæðinguna, var eitthvað voða hátt uppi. Svo næsta nótt eftir fór í brjóstagjöf. En síðan hef ég fengið að sofa nokkuð vel. Ég tók svo út smá sængurkonugrát á sunnudaginn, en það er víst eðlilegt þegar mjólkin er að aukast. Bæði var það út af Ara, og svo var ég mynt óþægilega á það að ég yrði föst yfir barninu næstu mánuðina í brjóstagjöf. Mig langaði svo mikið að snúa við og fara aftur á sjúkrahúsið. Hefði alveg mátt vera eina nótt í viðbót. Man það bara næst :-)

kv. Elsa

Fæðingarsagan

2008-03-16T16:17:00.002Z

Hér er fæðingarsagan, hún er kannski óþarflega ítarleg, en þetta er svona gert fyrir mig til að eiga auðveldara með að muna.

Ég vaknaði rúmlega kl. 03. Ég ætlaði að skipta um hlið til að sofa á, en þar sem ég var eins og skjaldbaka með ónýtt bak og grind, þá tekur það verulega á. Þegar ég byrjaði að mjaka mér, fann ég eitthvað streyma í nærbuxurnar. Ég hugsaði að ef þetta væri vatnið, þá yrði ég að stökkva fram úr rúminu, því ekki vildi ég að rúmið færi á flot. Ég veit ekki hvar ég fékk allt í einu þennan extra kraft, en ég stökk fram úr og og þá byrjaði að leka á fullu og ég hljópa af stað inn á klósett og kallaði á Arnar að í leiðinni og tilkynnti honum um vatnslekan. Svo gossaði restin í klósettið.

Ég ákvað að ráðfæra mig strax við ljósu um framhaldið. Hún sagði mér að leggja af stað þegar ég væri komin með reglulega verki á 10 mín fresti. Ég var aðeins farin að fá verki í lok símtals, settist svo í tölvuna og byrjaði að mæla á contractionmaster.com, sem er bara snilld. Verkirnir komu fyrst á 4 mín fresti, svo 3 mín fresti. Á meðan var amman ræst út, og klárað að setja niður í töskur. Um leið og amman var komin var rokið út. Verkirnir voru orðnir svakalega miklir, en ég hugsaði allan tíman að fyrst að ég gat þetta síðast þá hlyti ég að geta þetta núna.

9 samdráttum síðar eða kl. 4.30 þá vorum við komin upp á Skaga í mælingu. Hún byrjaði á að þreifa mig, og þá kom sjokkið. Ég var aðeins með 3 í útvíkkun, ennþá. Ég var að vonum mjög vonsvikin, og ljósan sagði að þetta myndi örugglega verða komið um hádegi. Úff, miðað við verkina þá var ég ekki alveg viss um að ég myndi meika það. Ég ákvað að drífa mig á klósettið, því ég hafði á tilfinningunni að ég þyrfti að gera nr. 2. Ég fór, en reyndi að passa mig að vera ekki að rembast þegar verkirnir voru. Þarna byrjuðu verkirnir að koma með miklu styttra millibili. Ég náði nú ekki að losa mikið, og sá ljósan ekki ástæðu fyrir að láta mig klixa, þar sem hún fann ekki fyrir miklu þegar hún hafði þreifað mig. Um þetta leiti voru verkirnir orðnir það sárir og örir að ég var farin að huga að náttúrulegum deifingaraðferðum. Inga Huld ljósmóðir bauð mér þá að fara í baðið, og fór og setti það í gang. Á meðan var ég orðin svo kvalin að ég gat ekki staðið lengur í fæturnar. Þegar ljósan kom til baka spurði hún hvort ég væri með þrýsting niður í endaþarm, og ég játti. Þá vildi hún skoða mig aftur. Og þá var ég komin með 4 í útvíkkun. Þarna var ég alveg farin að missa vonina, og skildi ekki hvernig ég hafði farið að lyfjalaus með Ara. Mér var boðið að fara í baðið en það var komið smá vatn í karið. Þegar ég kom ofaní var mér allri lokið. Ég sagði Arnari að sækja ljósuna því ég væri með geðveika rembingsþörf og gæti ekki stjórnað henni. Hún skoðaði mig í baðkarinu, og tilkynnti að ég væri að eiga, bað mig um að koma úr baðinu og halda í mér. Að halda í sér er ekki létt verk. Og óhlýðnaðist smá, reyndi svo bara að halda við gatið meðan ég færði mig inn í fæðingarherbergi :-) Eftir 4-5 rembinga var svo barnið komið, eða kl. 5.53, eða 8 mín frá því í baðinu. Stelpan fæddist með hendina undir vanga, þannig að ég rifnaði smá. Hún var farin að gráta áður en hún var að fullu komin í heiminn. Hún var 3.305 gr. og 51 sm, með svartan lubba. Hún er mjög lík bróður sínum, nema öll fíngerðari.

Ég er mjög ánægð með fæðinguna. Það var æðislega gaman að fá rembingstilfinninguna, en ég fékk hana aldrei síðast, þar sem var verið að reyna að koma barninu í heiminn sem fyrst, og mér var bara sagt til hvað ég ætti að gera. Svo er náttúrulega gaman líka að prófa að missa vatnið. En vá hvað ég skil konur núna sem fá verkjalyf, þegar vatnið er farið þá er þetta skelfilegir verkir.

meira síðar
kv. Elsa og kisulóra

Síðustu fréttir fyrir sjúkrahúsferð

2008-03-13T03:26:00.002Z

Nú er allt að gerast. Missti vatnið kl. 3, og er komin með harða samdrætti. Er að mæla á milli. Vona bara að ég nái upp á Skaga, því verkirnir eru að koma frekar ört :-/

kv. Elsa sem er að verða 2 barna móðir innan skamms

Fyrsta fíluferðin

2008-03-12T07:38:00.002Z

Í gær var ég með reglulega samdrætti frá kl. 13. Um 15 var orðið stutt á milli, en engir verkir. Svo ég ákvað að ræsa alla út. Við vorum komin á SHA upp úr fimm. Mónitorinn leit mjög vel út, allt að gerast. En útvíkkunin var bara 2-3. Ljósan sagði okkur að fara bara og finna okkur eitthvað að gera og koma svo aftur þegar ég væri komin með meiri verki.

Við fórum og rúntuðum smá og keyptum svo mat handa okkur og Berglindi. Berglind greyjið sat uppi með okkur til kl. 23 í gærkvöldi. En þá var orðin smá óregla á samdráttunum. Við ákváðum samt að fara í tékk. Þar kom í ljós að ég var enn bara í 3 í útvíkkun. Kollurinn er reyndar kominn frekar neðarlega. Þessi ljósa sagði að konur sem hefðu átt áður, gætu verið með 3 í útvíkkun í langan tíma áður en nokkuð gerðist. Djíii, gat hinn ekki gubbað því út úr sér, þá hefðum við pottþétt farið strax heim. Ég var svo send heim með verkjatöflur og svefntöflu.

Ég átti svo æðislega góðan og djúpan svefn í nótt. Er reyndar þreytt ennþá, svaf bara í 5 tíma. En það er allt dottið niður.

Ég er reyndar með eina kenningu. Ég þekki tvær konur í fiskamerkinu, og þær eru fullkomnustu húsmæður í heiminum, allavega samanborið við mig. Og nú á ég von á lítilli fiskadömu. Ég held að hún vilji ekki koma fyrr en allt er orðið fínt hérna heima. Ég náði að þrífa baðherbergið í gær. Er búin með svefnherbergið. Á núna bara eftir að laga smá til og sópa og skúra, þá hlýtur hún að koma :-)

Jæja, ætla að prófa að lúlla smá meira.

kv. Elsa 40v og 3d

Gengin framyfir?

2008-03-10T09:58:00.002Z

Ég bjóst nú aldrei við því að verða 40+, en nú hefur það gerst. Ég er samt að pæla í að neita að ganga fram yfir. Ef ég miða við blæðingarnar þá ætti ég að vera sett 11. eða 12 mars og ef ég miða við þann dag sem ég tel að getnaður hefur átt sér stað, þá er það 13. mars, eða ég held allavega í þá trú að barnið hafi komið undir á afmælinu mínu. Þannig að nú hef ég 4 daga upp á að hlaupa :-)

Ég er núna orðin það orkumikil, að ég er að komast í gömlu rútínuna aftur. Búin að vera rosalega dugleg að taka til í morgun, er reyndar núna soldið þreytt í bakinu. Svo ætla ég núna bara að halda mínu striki og láta eins og ég sé ekkert að fara að eiga. Er búin að fresta svo mörgu, því ég held alltaf að barnið sé alveg að koma.

kv. Elsa sem er gengin 40+

Settur dagur

2008-03-09T00:56:00.003Z

Nú er 9. mars kominn, og lítið sem ekkert að gerast. Var reyndar með reglulega samdráttaverki í morgun og brjóstin láku sem aldrei fyrr. Ég var viss um að nú væri þetta að gerast. En um leið og ég fór á fætur hættu verkirnir og stuttu síðar hættu samdrættirnir að vera reglulegir. Ég er orðin nett pirruð.

Reyndar naut Ari þess að fara með pabba sínum í páskabingó í morgun. Hann dró björg í bú. 3 páskaegg. Hvað á maður að gera við þetta allt. Langaði svo að gefa honum strumpaegg, því hann dýrkar strumpana núna. En ætli það verði ekki að býða. Mig langaði sjálf í lakkrísegg, því mér finnst svo erfitt að borða eintómt súkkulaði. En ætli við verðum ekki að halda okkur við þessi.

Við fórum svo fjölskyldan í hádeginu á hamborgarabúllu Tómasar í Bíldshöfðanum, sem er ekki frásögu færandi, nema þegar þangað var komið fór ég með Ara á klósettið og svo fékk hann að fara í leikherbergið. Þegar ég og Arnar vorum búin að sitja einhverja stund og spjalla, þá heyrði ég kallað mamma, mamma, mamma. Hjartað á mér kramdist þegar ég sá að hann var ekki í leikherberginu. Arnar þaut af stað. Ég sat ein í dágóðan tíma, áður en ég ákvað að athuga hvað væri að barninu mínu. Þá hafði litlu kútur gert sig heimakominn og farið á klósettið að kúka, og vantaði bara að láta skeina sig :-)

Já fyrir utan þetta þá fer 70% af tímanum mínum í að hugsa um hvenær þetta barn ætli að láta sjá sig. Búin að greina allt, búin að reyna að rifja upp allan aðdragandan að síðustu fæðingu. Er komin með þetta á heilan.

Ég hlakka til að fá líkama minn aftur.
Ég hlakka til að fá að prófa að vera ekki ólétt í Tröllakór.
Ég hlakka til að þurfa ekki að hugsa mig tvisvar um áður en ég reyni að tína dót upp úr gólfinu.
Ég hlakka til að geta labbað rösklega og farið í göngutúra.
Ég hlakka til að getað þrifið baðkarið.
Ég hlakka til að getað fengið mér bólgueyðandi.
Ég hlakka til að geta fengið mér Sushi.
Ég hlakka til að geta lyft þungum hlutum.
Ég hlakka til að fá heilsuna mína aftur.

kv. Elsa 40 vikur

Langur dagur í gær

2008-03-06T13:35:00.003Z

Gærdagurinn var langur, ekkert letilíf. Náði ekkert að leggja mig fyrir mæðraskoðunina. Eins og vanalega kom allt mjög vel út. Ég þyngdist reyndar slatta 1,5 kíló, en eitthvað á bjúgurinn þátt í því, enda bles ég út á þriðjudaginn. Ég varð eiginlega bara pínu hrædd þegar hún fór að tala um að ég myndi bara koma í tvær skoðanir í viðbót, og svo yrði ég sett í gangsetningarferli. Allt í einu er það orðinn möguleiki. Núna er ég búin að fara í 1 fleiri skoðanir en með Ara. Annars finnst mér ólíklegt að þetta dragist eitthvað mikið á langinn. Samdrættirnir og verkirnir aukast með hverjum degi sem líður. Er búin að vera með túrverki frá því ég vaknaði, og samdrætti af og til. Miklu meira að gerast heldur en síðastliðna daga.

Ég fór í nálastungu eftir hádegið. Fékk viðeigandi meðferð á bakinu, en svo stalst hún til að setja á nokkra punkta sem geta komið manni af stað. Hún notaði reyndar bara fínar nálar, sem eru með minni virkni. Ef ekkert gerist núna, þá á ég að hringja í hana eftir helgi og við ákveðum hvenær ég fæ stóru bombuna.

Bakið er orðið mjög fínt. Hóstinn nánast farinn, bara einstaka gelt. Þarf ekki lengur að koma mér í stellingar áður en ég get hóstað. En vá hvað grindin fór í gær. En það er allt í lagi, því ég veit að ég á ekki eftir að finna fyrir henni í fæðingunni. Þarf bara að passa mig að hvíla mig.

Ég miða allt út frá síðustu fæðingu. Ef ég er ekki byrjuð að fá reglulega verki kl. 13 á daginn, þá er ég umsvifalaust búin að afskrifa þann dag :-) Ef ég verð ekki vör við slímtappa þegar ég vakna á morgnana, þá er ég líka nánast búin að afskrifa þetta, en held í vonina fram til kl.13.

jæja best að gera eitthvað smá að viti

kv. Elsa 39v4d

Hún er komin :-)

2008-03-04T22:56:00.002Z

Já loksins loksins. Langþráð breyting. Tölvan er loksins komin. Nú get ég legið á netinu þar til barnið kemur.

Ég er búin að skána mikið í bakinu. Á morgun fer ég svo í nálastungu, og vona að Eygló mín geri kraftaverk fyrir mig. Ég allavega kvíði ekki fæðingunni miðað við ástandið núna.

Arnar er búinn að finna sína innri konu. Hann er búinn að standa sig hrikalega vel í húsmóðurstörfunum. Á sunnudaginn fór hann og keypti vöggu handa barninu, fór í bakarí og keypti í kvöldmatinn. Sópaði og skúraði og eldaði svo lambalæri og með því. Hann hefur svo séð um að skutla og sækja Ara í leikskólan, elda og vaska upp. Ekkert smá duglegur, ég er svo stolt af honum.

Rútinan á daginn hjá mér er eitthvað voða furðuleg þessa dagana:

Vakna milli 7.30 -8 með Ara og Arnari. Gef Ara að borða og klæði hann á meðan Arnar tekur sig til (reyndar bara tvo síðustu morgna, komst ekkert fram úr hina morgnana).
Fer í bað til að skola af mér nætursvitan og mýkja upp bakvöðvana.
Fer og legg mig.
Vakna um hádegisbil, fæ mér hádegismat og horfi á hádegisfréttir ef þær eru ekki búnar.
Ligg áfram í sófanum og reyni að finna eitthvað í sjónvarpinu. Sofna svo yfir sjónvarpinu.
Um 3 leitið geri ég eitthvað smá eins og að setja í eina þvottavél eða svo.
Milli 16-17 koma strákarnir mínir heim.
Ég og Ari horfum á sjónvarp eða förum í playstation meðan Arnar reynir að vinna heima.
Arnar og Ari fara og elda kvöldmat og ég fæ að vafra í vinnutölvunni hans Arnars.
Ég fæ kvöldmat.
Hjálpa til að setja Ara í náttfötin og Arnar kemur svo og les tvær bækur fyrir mig og Ara (Ari sefur enn uppí).
Þegar Ari er sofnaður fer ég í bað nr. 2.
Kíki svo aðeins á sjónvarpið og í tölvuna.
Fer að sofa.
Vakna 2 klst síðar með hósta.
Hita sítrónu-hunangsvatn og horfi á sjónvarpið í 2 klst.
Sofna fljótt ef hóstinn er farinn.

Já þetta er mjög mikil dagskrá hjá mér. Reyndar þarf ég að fara út úr húsi á morgun. Þarf líka að fara í mæðraskoðunina. Verður eitthvað minna um svefn. Barnið nennir örugglega ekkert út í þessu letilífi. Annars sagði puttinn minn að ég myndi eiga 6. mars. Spurning hversu góð "loka-augum-og-benda" aðferðin er.

kv. Elsa letipúki

Kokteill dagsins

2008-03-03T23:01:00.002Z

40 ml af grindagliðnun
40 ml af millirifjagigt
smá af hósta (til að millirifjagigtin kikki vel inn)
slatti af bjúg (eftir smekk)
örlítið af eyrnabólgu (til að krydda)

hristið vel saman

svo er gott að sáldra smá samdráttum og fyrirvaraverkjum yfir, en mjög óreglulega.

SKÁL!

Millirifjagigt

2008-03-01T17:01:00.003Z

Fór til læknis í morgun, þar sem ég var hætt að geta hreyft mig. Hún greindi þetta sem millirifjagigt. Nú verðu barninu haldið inni þar til ég er búin að jafna mig. Liggur samt stundum við að mig langi frekar að kveljast í fæðingu og geta fengið bólgeyðandi um leið og barnið er komið.

Ég er orðin svo þreytt á þessari meðgöngu. Mér finnst ég búin að vera svo óheppin. Ég gat alveg sætt mig við ógleðina og grindagliðnunina. En eyrnabólgutímabilið var ömurlegt, og að detta tvisvar var líka ekki gaman, og svo núna þetta. Er maður orðinn of gamall til að standa í þessu?

kv. Elsa sem er himinlifandi yfir því að mars er loksins kominn.

Heilsuleysi

2008-02-27T23:40:00.002Z

Krilla ætlar að vera prinsessa og láta sér líða vel. Hún er allavega ekki í samkeppni við bróður sinn. Á morgun verður svo allt lok, lok og læs. Langar ekki að eiga á morgun eða hinn :-)

Fór í mæðraskoðun í morgun. Kom að mestu vel út. Var eitthvað smá um eggjahvítu í þvaginu, ekkert til að hafa áhyggjur af. Ljósan mín er sko ekkert að hjálpa mér að hætta að bíða. Hún er enn viss um að þetta fari að koma. Það eina sem böggar mig eftir þessa skoðun, að hún setti ekkert út á það að ég hafi lést um 1 kíló á einni viku. Ætli það sé eðlilegt?

Heilsan er ömurleg núna. Er búin að vera með þennan hósta og mikið slím. Og síðustu tvo morgna hef ég ælt út af þessu. Er alveg komin með ógeð. Og svo í dag bættist við hrikaleg vöðvabólga í síðuna. Mér er það illt að ég get ekki sofnað. Á morgun fer ég beint í heilsuhúsið að finna eitthvað sniðugt við þessu. Þetta gengur ekki. Ofan á þetta allt saman er svo orkuleysið. Gæti sofið allan daginn, ef ég gæti.

kv. Elsa sem er alveg að gefast upp

26. febrúar

2008-02-26T13:52:00.002Z

Jæja, mömmu varð ekki að ósk sinni í þetta skiptið. Engin afmælisgjöf, hún verður bara að njóta blómanna í staðinn.

..og ekkert að gerast í dag. Þannig að ég úrskurða Þóreyju vanhæfa spákonu :-)
En þú mátt alveg halda áfram að skjóta, ef ekkert verður úr þessum degi. Finnst mjög ólíklegt að nokkuð gerist úr þessu. Krilla ætlar greinilega ekki að vera fljótari en bróðir sinn í þessu. Hún hefur morgundaginn til að vera jafnfljót.

kv. Elsa 38 v og 2 dagar

Og biðin er hafin

2008-02-25T10:08:00.002Z

Nú er maður genginn 38 vikur og nú getur allt farið að gerast. Í dag er svo fyrsti óskadagurinn, en mamma mín á afmæli í dag og er ekki laust við að fólk vilji fá Krillu í heiminn í dag. Á morgun og hinn eru þeir dagar sem flestir eru búnir að spá. Ef Krilla tekur þetta á sama tíma og Ari þá ætti ég skv. sónarmælingum að fara af stað á morgun. Ég er samt ekki alveg tilbúin til að taka á móti henni alveg strax, en þetta er að smella saman. Óskadagsetningarnar mínar eru 1.-3. mars, en ég ætla ekki að verða fúl fyrr en eftir 11. mars :-)

Mér finnst svo ótrúlega stutt í 9. mars að mér er nokkuð sama þótt ekkert gerist núna. Væri samt alveg til í að vera ein af þeim sem ganga bara með í 38 vikur. Þetta kemur allt saman í ljós.

Um helgina fór ég í partí með vinnunni. Við vorum í raun að kveðja yfirmanninn okkar, en svo var þetta líka uppskeruhátíð. Óneitanlega finnst manni soldið erfitt að horfa upp á þessar breytingar. Mér heyrist á öllu að deildin verði ekki til í því formi sem hún var. Þannig að ég verð heimilislaus næsta janúar þegar ég kem til baka. Það er líka rosalega erfitt að horfa upp á yfirmanninn hverfa á braut, hann er svo yndislegur og frábær. Hann lofaði okkur samt að ráða okkur öll þangað sem hann mun fara :-) Æ það er alltaf svo erfitt að kveðja. Partíið var æðislegt, hann og konan hans eru einstök. Við vorum alveg til 2 um nóttina hjá þeim, eða þar til Arnar var alveg að sofna, þá var tími til að koma sér.

kv. Elsa sem er kannski bráðum að fara að unga út

Aukavinna

2008-02-23T01:42:00.002Z

Ég er mikið búin að velta fyrir mér síðasta sólahringinn um hvort ég eigi að taka að mér smá aukavinnu í fæðingarorlofinu. Oft hefur verið þörf en nú er nauðsyn. Það bráðvantar þjálfara fyrir íslenska landsliðið í handbolta. Ég tel mig hafa allt sem þarf. Ég vil sigur fyrst og fremst og mun koma liðinu til að skilja það hugtak. Þetta er líka þægilegt upp á taka barnið með. Læt bara strákana hlaupa smá og kasta á markið og svona á meðan ég set á brjóstið. Svo hlýtur ljósa hárið mitt að geta haft einhver truflandi áhrif á nokkrar þjóðir sem við þurfum að spila við. Já ég held ég verði bara að láta þessa HSÍ kalla vita af áhuga mínum.

kv. Elsa næsti landsliðsþjálfari

Hamingjuverkir

2008-02-21T19:48:00.002Z

Ótrúlegt hvað maður getur verið ánægður með að fá fyrirvaraverki. Þá veit maður að líkaminn er að undirbúa sig fyrir fæðinguna. Þetta eru örugglega einu verkirnir sem maðu bíður eftir að komi sem tíðast og standi sem lengst. Fyrir mér eru þetta bara hamingjuverkir, hver verkur styttir biðina.

Ég fékk smá verki í nótt, en samt ekki nóg og alls ekki reglulega. Ég vill meira meira meira. Koma svo.

Krilla undir pressu

2008-02-20T21:34:00.003Z

Veikindunum um síðustu helgi fylgdu smá eftirköst. Ég er búin að vera með svo mikið slím í hálsinum að ég er búin að vera með endalaus hógstaköst. Ég hef ekki getað sofið síðust tvær nætur út af þessu. Enda er ég alveg úrvinda. En það skrítna var að eftir fyrri nóttina, fann ég hvað það var orðið miklu erfiðara að labba og miklu meiri þungi á lífbeinið. Rassinn hennar Krillu hættur að vera fyrir mér og brjóstsviðinn minnkaði til muna. Já mér fannst vera allar líkur á því að hún væri orðin vel skorðuð.

Ég fór í nálastungu í gær en hún vann bara í kvefinu mínu og orkunni. Ég var mjög ánægð með það. Svo sendi hún mig í andlitsbað og nudd í framhaldi af tímanum, því henni fannst ég þurfa á því að halda fyrir átökin :-) Hún er sko alveg ákveðin í því að hún hitti mig ekki meir.

Í dag var það svo mæðraskoðun. Þar var allt bara enn eftir bókinni. Og krilla orðin fastskorðuð, já hún er sko tilbúin til að koma. Svo var ljósan mín komin í sama pakka og allir hinir. Býst ekkert endilega við að sjá okkur aftur. Þannig að greyjið krilla er komin með pressu á sig frá öllum vígstöðvum. Ég vona samt að það gerist ekki alveg strax, vantar aðeins meiri orku og tíma til að klára það sem þarf að klára.

Greyjið Krilla að eiga svona góðan og hlýðinn bróður. Nú búast allir við að hún verði snemma í því eins og hann. Svo vonast maður til þess að hún verði vær og góð eins og hann. Þannig að standardinn sem er settur fyrir hana er mjög hár. Sjálf finnst mér óþægilega stutt í það að 38 vikur séu liðnar af meðgöngunni.

kv. Elsa 37v og 3d.

2008-02-17T20:47:00.002Z

Þetta er nú búin að vera ljóta vikan hjá þessari fjölskyldu. Fyrst byrjaði Ari að fá skarlatsótt, svo greindist Arnar með streptakokka. Ég slapp reyndar við streptakokkana, en fékk einhverja smá flensu. Lá veik alla helgina. Ákkúrat þegar ég ætla að mæta í brúðakaup. Var búin að velja mér föt og allt, hlakkaði svo til að nota svarta kjólinn í síðasta skipti. Þetta er reyndar í annað skipti sem ég veikist þegar ég ætla að fara á svona stóran atburð í fína kjólnum mínum. Veit ekki hvort það sé eitthvað við hann að sakast.

Talandi um veikindin. Þá er held ég það ömurlegasta sem ég veit að læknar geri okkur, það er að setja okkur foreldrum það hlutverk fyrir að koma Kavapenin ofan í drenginn okkar. Hann tekur öll önnur sýklalyf með bros á vör, en þetta er eitthvað sem var ekki að ganga hjá okkur. Við erum búin að reyna allar aðferðir til að koma þessu niður með góðu. Í fimm daga tvisvar á dag, höfum við þurft að halda honum niðri meðan annað okkar sprautar og reynir að halda fyrir munn og nef í von um að eitthvað fari ofan í hann. Við keyptum meiraðsegja dýrari lyfin, til að getað gefið honum helmingi minni skammt. Í gær fór svo drengurinn í pössun til ömmu sinnar. Amman sagði honum að hann fengi ekkert að borða fyrr en hann tæki lyfin, gaf honum svo skeið og hann tók lyfin sín sjálfur, ekkert mál. Þessi aðferð svínvirkaði svo þegar við reyndum þetta í kvöld. Ég get svo svarið það, það liggur við að við sendum hann um hverja helgi til einhvers annars og látum þá aðila leiðrétta það sem hefur misfarist í uppeldinu hjá okkur. Hann er alltaf voða meðferðilegur hjá ömmunum sínum.

Pála kom að klippa mig og lita á föstudaginn. Hún er komin með voða sæta litla tvíburakúlu. Svo kom hún reyndar líka með eina 3 mánaða tík með sér, þannig að sú fjölskylda stækkar ört. Ég er svo hamingjusöm fyrir þeirra hönd.

Í dag er merkilegur dagur. Ég er gengin 37 vikur, og þá enginn fræðilegur möguleiki á fyrirbura. Gott að vita að barnið er nánast tilbúið. Annars er hún voða hress. Rassinn hennar Krillu farinn að taka aðeins of mikið pláss. Svo um leið og hún hreyfir sig þá fæ ég þvílíkan brjóstsviða. Brjóstsviðinn er orðinn það slæmur að ekkert virðist geta haldið honum í skefjum. Þannig að maður er eiginlega bara farinn að hlakka til að þessu ljúki.

kv. Elsa

Krillan mín er krilla

2008-02-12T12:30:00.000Z

Jább, nú er mánuður í settan dag. Ótrúlega lítið eftir. Svo finnst mér vikurnar svo fljótar að líða, að ég næ örugglega ekki að gera neitt að viti áður en hún kemur. Er reyndar búin að finna til það litla sem ég á af fötum. Þarf greinilega eitthvað að versla.

Í gær fórum við svo með píuna í fitumælingu. Þar kom í ljós að hún er 12% undir kjörþyngd, sem er samt alveg innan eðlilegra marka. Má vera 24% undir. En skv. útreikningum ætti hún að vera 14 merkur á settum degi. Enginn risi hér á ferð. Vatnsmagnið mitt var einnig mælt, og það var aðeins undir meðallagi, en líka alveg innan eðlilegra marka. Við mæðgurnar erum bara svona nettar og fínar :-) Annars vildi hún ekkert sýna sig í gær. Faldi sig bara á bakvið hendurnar.

Vá hvað mér finnst erfitt að vera tölvulaus. Tölvan fór í verkfall í gær. Gerðist líka um jólin, en þá er manni svona nett sama. En í gær var ég ein heima með kjúklinginn (pínu lasinn), og ég var að drepast úr leiðindum. Nú verður bara sett af stað operation backup. Og tölvan send í viðgerð.

Copy/paste

2008-02-06T13:44:00.000Z

Enn ein mæðraskoðunin að baki. Ég bjóst nú ekkert við því að fara að blogga neitt um hana, þar sem þær hafa hingað til verið svipaðar. But..

Pissið var hreint (finnst alltaf jafn fyndið að tala um hreint piss :-) varð bara að koma því að). Blóðþrýstingurinn hækkaður, en ekkert óeðlilegur. Og búin að bæta enn einu kílóinu. Er orðin 82 kíló, sem er jafn mikið og þegar ég byrjaði á Danska kúrnum á sínum tíma, nema þá var ég ekki komin tæpa 8 mánuði á leið.

Það tók einhvern tíma að finna barnið. En þegar ég sagði ljósu hvar ég teldi að bakið væri, þá fann hún það. He, he hélt að ég myndi nú ekki lenda í þeirri aðstöðu að leiðbeina ljósu í að þreifa eftir barninu. En svo kom í ljós að legbotninn er 2 sm undir normalkúrfu. Þannig að hún þorði ekki annað en að panta vaxtasónar. Hún reyndar ákvað að fletta upp Ara, og hló og sagði að skýrslan væri bara copy/paste. Hún ákvað samt að senda mig þar sem hún fann svo vel fyrir barninu (þegar hún var búin að finna það). Þannig að ég og copy/paste barnið förum í vaxtasónar á mánudag. Hausinn liggur neðarlega í grindinni, en er frekar laus ennþá.

Í gær fórum við fjölskyldan í baunasúpu til mams & pabs. Allt gott um það að segja. En þar var smá fjölskylduviðbót, því frumburðurinn kom með viðhengi sitt. Vona bara að hann hafi ekki orðið hræddur við okkur. Já systir mín er sami uppreisnaseggurinn og ég og dró sjálfstæðismann inn á heimilið. Arnar er að vonum ánægður. Viðhengið kom vel út á matsskýrslu og vonum við að hann hangi inni sem lengst. Þetta er örugglega sá viðburður sem mamma mín er búin að dreyma lengst um :-) Og nú geta allir hætt að bögga mig með spurningum um systur mína :-)

bless

Svo stutt en samt ekki

2008-01-29T21:56:00.000Z

Fór í nálastungu í dag. En þerapistinn minn sagði mér að það væri greinilega stutt í fæðingu hjá mér, þar sem yang púlsinn er orðinn svo sterkur. Hún sagði að ég mætti alveg mega eiga von á að eiga eftir 37 vikna meðgöngu. Hún spáir samt ennþá 26. eða 27. febrúar. Spurning hversu rétt það er. Finnst bara æðislegt að febrúar sé að koma. Bara 1 mánuður í mars.

Mér finnst líka æðislegt hvað heilsan er góð fyrir utan gliðnunina. Sef vel eins og er, enginn bjúgur, blóðþrýstingurinn frábær, járnið gott. Sennilega væri ég alltaf ólétt ef ég væri ekki með gliðnunina, sem er kannski bara blessun. Eina jákvæða sem ég sé við gliðnunina, er að það er talað um að konur sem fá hana, eigi auðveldara með að fæða börn. Það er jákvæði punkturinn sem ég horfi alltaf á þegar ég er mjög slæm.

kv. Elsa 34 vikur

Að opna augun

2008-01-28T14:03:00.000Z

Ég kláraði á fyrsta orlofsdeginum mínum bókin "Þúsund bjartar sólir". Hún situr svo í mér. Ótrúlegt hvað maður verður allt í einu næmur fyrir því sem er að gerast í heiminum eftir að lesa svona bækur. Þegar maður sér allar þessar fréttir um átök úti í heimi þá sér maður ekki bara innantóma tölu á blaði heldur 800 feður, syni, dætur, eiginmenn, æskuástir, mæður, sem hafa fallið. Á bakvið bara 1 af 800 eru mörg brostin hjörtu. Voðalega hefur maður það ógeðslega gott.

Ég fór líka að lesa mér meira til um Afganistan. Finnst bara ótrúlegt að þar þrífist líf yfir höfuð. Þarna hefur nánast alltaf ríkt ófriður. Og landið hefur aðalega þjónað hernaðarlegum tilgangi. En þarna eru konur sem hugsa, dreyma og verða ástfangnar. Alveg eins og ég, nema ég hef getað gert allt sem mig langar til. Flestir þeirra drauma ná aldrei að verða neitt meira.

Svo í dag sá ég frétt um úr héraðinu Peshawar. Ég hefði ekki litið tvisvar á þessa frétt hér áður fyrr, en bara af því að það er talað um Peshawar í bókinni, þá langaði mig að vita hvað þar væri að gerast. 250 börn í gíslingu, 250 börn sem eiga foreldra sem eru nú að deyja úr ótta um börnin sín.

Afhverju leiðir maður svona hjá sér? Afhverju er svona mikil grimmd til í heiminum?

Hætt að vinna

2008-01-24T13:39:00.000Z

Úff hvað það er mikill léttir að hætta að vinna. Ekki það að mér finnist vinnan leiðinleg. Ég eiginlega áttaði mig ekki á því fyrr en í gær, þegar ég var búin að skila vottorðinu inn. Ég er búin að vera með verki upp á hvern einasta dag í nokkrar vikur. Sumir dagar eru góðir, meðan aðrir eru slæmir. Ég finn nánast alltaf fyrir verkjum þegar ég labba, ég finn ekki alltaf fyrir þegar ég sit, en versna því sem líður á. Grindagliðnun er svo lúmsk, að suma daga er maður svo fínn, og er rosalega duglegur og ekkert að passa sig, og svo næsta dag er maður alveg að drepast. Í gær þegar ég fór til læknisins var einn af góðu dögunum, var búin að vera að drepast í tvo daga áður. Og þegar góðu dagarnir koma, þá hugsa maður, djöfulsins aumingjaskapur, þarf ekkert að hætta að vinna. Finnst æðislegt að vera heima og ráða álaginu.

Maður fær líka samviskubit á hverjum degi núna í vinnunni. Það hafa allir brjálað að gera, og maður fær sig ekki til að skorast undan verkefnum, þó svo að ég ætlaði bara að vera í 50% starfi. Þannig að maður endar oft á að vinna lengur en maður þolir. Hefði viljað nota síðustu dagana til að skila betur af mér gömlu verkefnunum, en fékk ekki almennilega tækifæri til þess.

Svo þegar maður er að vinna þá er maður alveg búinn á því eftir nokkrar klukkustundir. Og þá getur maður ekki sinnt neinu öðru það sem eftir er dags. Heimilið er úr skorðum, og já barnið sem kemur í heiminn eftir ekki svo langan tíma, hefur bara ekkert komist að. Við eigum eftir að redda öllu. Erum búin að fá nokkrar flíkur, en þarf að komast í kassana hans Ara og byrja að flokka. Svo margt sem þarf að fara að huga að.

Annars kom skoðunin vel út í gær. Kollurinn er niðri en ekki skorðaður. Búin að bæta á mig 1,5 kílói á 3 vikum. Þannig að nú er ég búin að bæta á mig 5 kílóum á meðgöngunni, sem er 2 kílóum minna en á síðustu meðgöngu, á sama tíma. Þyngdist um 10 kíló á þeirri meðgöngu, sem mér finnst mjög fínt. Þetta hlýtur að fara að hrynja inn núna. Legbotninn er jafnhár og á síðustu meðgöngu, og ljósan spurði mig hvort ég hvort ég hefði verið svona nett síðast, og hvað Ari hefði verið stór. Á þessum upplýsingum, þá hefur hún ákveðið að það væri ekki ástæða til að senda mig í vaxtasónar, en hún gerði það síðast. Þannig að nú verðum við bara að bíða aðeins lengur eftir að sjá dúlluna okkar. Sem betur fer fórum við í 3D, því annars hefði ég örugglega grátbeðið um að fara í vaxtasónar.

jæja, ætla að halda áfram að slóra,
kv. Elsa

Varúð! Gúllassúpa!

2008-01-21T21:36:00.000Z

Versti dagur ársins er í dag skv. þessari frétt á mbl

http://www.mbl.is/mm/frettir/taekni/2008/01/21/versti_dagur_arsins_i_dag/

Ég held að þessi prófessor hafi samt ekki tekið gúllassúpu inn í jöfnuna sína. Enn ein vinnuvikan byrjaði í dag. Bara þessi venjulegi mánudagur. Allir seinir á fætur og svona. Maður reyndi svo að vinna eins og maður gat, og fattaði svo að það væri kominn hádegismatur þegar garnagaulið hófst. Þetta var bara venjulegur matmálstími, mikið skrafað. Í þetta skiptið eftir mat ákvað ég á ná mér í döðlur og vínber, en fékk í leiðinni að sína smá skautaspor í gúllassúpu þegar ég var að fara. Þarna lá ég killiflöt, að drepast úr athyglissýki. Velti mér smá upp úr súpunni, svona aðeins til að krydda þetta. Eina sem ég lærði af þessu að óléttar grindagliðnunarkonur eiga ekki að fara á skauta. Ég er helaum, vona að ég verði samt fljót að jafna mig.

Hvað er þetta með mig og þessi endalausu föll. Kannski féll borgarstjórnin bara með mér? Kannski féll gengi hlutabréfanna svona mikið út af mér?

Ég veit allavega að ég ætla bara að liggja undir sæng á sprengidag, öll matarboð afþökkuð.

kv. Elsa sem lá í súpunni

Veðsetning

2008-01-16T15:01:00.000Z

Jæja aðdáendur nær og fjær, nú er opið fyrir veðsetningu. Þið megið endilega veðja á dagsetninguna sem krilla mun láta sjá sig. 9. mars er settur dagur. Gaman líka að sjá hverjir eru að fylgjast með.

Annars er ágætt að frétta. Er hálf farlama. Rann á svelli á mánudaginn, og fékk þetta rosa tog á lífbeinið. Var skárri á þriðjudag, en hef ekki mikið þol. Minnkaði strax við mig niður í 50%. Vona að ég geti verið 50% út mánuðinn, allt of margir lausir endar í vinnunni. En sem betur fer frábær og klár manneskja að taka við mínum verkefnum.

Fór í nálastungu áðan. Lítið sem hún gat gert þar sem ég er á viðkvæmum tímapunkti í meðgöngunni. Vildi ekki stinga í neina örvandi punkta, bara styrkjandi í þetta skipti. Vona að það hjálpi samt. Ég segi svo seinna hvaða dag hún heldur að barnið komið. Þarf að safna í smá pott fyrst.

Annars er dúllan mín pottþétt í höfuðstöðu. Ég er meiraðsegja farin að pæla hvort hún sé búin að skorða sig. Fannst allt í einu svo mikill þrýstingur niður í gær á lífbeinið. Það verður spennandi að heyra í næstu skoðun hvort ég hafi rétt fyrir mér, en ég vissi þetta síðast. En Ari skorðaði sig samt ekkert fyrr en eftir 36 vikur.

kv. Elsa og krilla, 8 vikur í áætlaðan dag.

2 mánuðir í Krillu

2008-01-09T15:23:00.000Z

Komið að smá meðgöngubloggi. Í dag eru 2 mánuðir í settan dag. Maður á það reyndar til að velta fyrir sér, ef hún verði snemma í því eins og bróðirinn. Guð hvað það á eftir að vera erfitt ef ég geng fram yfir.

Ég fór í skoðun í síðustu viku. Járnið mitt er betra en á síðustu meðgöngu, en samt hef ég ekki verið að taka inn bætiefni í langan tíma. Blóðþrýstingurinn er ennþá betri, reyndar hækkuðu neðrimörkin úr 60 í 80 á milli skoðana, en ég var í 80 nánast alla síðustu meðgöngu. Svo er ég búin að þyngjast um 3 kíló á meðgöngunni, en það er aðeins minna en síðast. Krilla er alltaf með stelpu hjartslátt, ekki eins mikil óvissa hjá henni og Ara. En legbotninn mældist ekki nema 27 sem er 3 cm lægra en viðmiðið. En þetta nákvæmlega sama gerðist síðast, Ari lá þvert og teygði einhvernvegin á leginu. Krilla lá öll til hægri síðast. En ljósan mín vildi samt fá mig aftur í skoðun viku fyrr en annars. Ætli hún sendi mig ekki í vaxtasónar eins og hún gerði á síðustu meðgöngu.

Ég er farin að þreytast mikið, orðin frekar aum í grindinni, labba eins og mörgæs og vel bjúguð. Ég er sko farin að hlakka til að ljúka þessu. Ég er reyndar orðin svo sein að öllu. Ætti að vera búin að klára að senda tilkynninguna vegna fæðingarorlofs, en náði ekki að gera neitt í jólastússinu, og er rétt að komast í rútínu núna.

Annars eru helstu fréttirnar þær að Ari Þröstur var að byrja í aðlögun á Baugi. Ég er mjög ánægð með leikskólan, miklu betri aðstaða en á gamla leikskólanum. Og svo spillir ekki fyrir að ég þekki eina sem vinnur á deildinni hans Ara. Hann var mjög spenntur fyrst, en í gær kvartaði hann undan því að það vantaði Dag og Júlíu Nótt í leikskólan, en þau voru í gamla leikskólanum. Hann er sennilega að fatta að þetta verður ekki sama fólkið og í Hálsakoti.

kv. Elsa

2007 hjá Tröllakórsfjölskyldunni

2007-12-30T20:07:00.000Z

Þetta ár hófst rólega í Brekkuselinu. Upphaf árs einkenndist af brúðkaupsundirbúningsstressi. En skv. öllum leiðarvísum þá vorum við orðin allt of sein að öllu. Hugmyndir í upphafi árs voru mjög hógværar. Heimatilbúinn matur, blár kjóll, tölvutónlist og félagsheimilið Fannahlíð.

Stressið bar hógværðina yfirliði, og var ákveðið að kíkja í brúðarleigur til að sjá hvort maður gæti sætt sig við eitt hvítt stykki. Ég fann þar mjög hógværan kjól, en samt hvítan. En valið stóð á milli hans og annars sem var ekki svo mikið látlaus.Heimatilbúni maturinn breyttist svo í grillveisluþjónustu. Við fundum hestvagn sem átti að bera brúðina í kirkju. Allt var þetta að smellla.

Í maí fengum við loksins já frá eigendum Skessubrunns. Án þess að vera búin að skoða, tókum við hann fram yfir hinn látlausa sal Fannahlíðar.

Í júni fékk maður svo að kenna á því, og var gæsin gripin og klædd upp í viðeigandi. Jú gæsapartíið var fámennt en góðmennt. Og var stuð en hæfileg rólegheit allan daginn. Kallinn fékk svo sitt viðeigandi partí í kjölfarið. En það einkenndist af aðeins meiri látum, en allir komu þeir aftur og enginn þeirra dó.

Þetta endaði svo allt í flottheitum 21. júlí 2007. Látlausi kjóllinn vékk fyrir hinum íburðameiri. Og blómin sem áttu ekki að fylgja voru komin í hendurnar. Hestvagninn breyttist í bens. Tölvan breyttist í hljómsveit. Útibrúðkaupið endaði inni í steikjandi hita og raka. Þetta var besti dagur lífs okkar beggja. Allt gekk upp sem átti að ganga upp, hitt mun bara gleymast með tímanum :-)

Árið einkenndist af stórafmælum.Í febrúar var loksins haldið upp á 50 ára afmæli mömmu, daginn fyrir 51 árs afmælið. Við náðum að gabba hana upp úr skónum og hélt hún að hún væri að fara út að borða með stelpunum, en endaði heima hjá sér þar sem karlpeningurinn var búinn að elda smá. Svo héldu vinkonurnar hver í kappi við aðra upp á 30 ára afmælin sín. Ég varð sjálf 30 ára, og fékk ég stærstu og óvæntustu afmælisgjöf, sem ég hefði getað ímyndað mér. Limmó, dekur, þyrla og hótel út í sveit með draumaprinsinum. Gæti ekki hafa verið betri leið til að verja afmælisdeginum.Pabbi gamli varð svo 60 ára í september, sem var auðvitað haldið með pompi og prakt. Gaman að hitta fullt af fólki sem maður hefur ekki séð lengi.

Litli brósi og Lilja giftu sig svo í september. Brúðkaup þeirra var alveg einstakt, alveg eins og þeim er einum lagið.

Í júlí kom í ljós að lítið kríli var að hreiðra um sig í vömbinni minni. Alveg planað reyndar, en kom reyndar undir á æfingartímabili, sem var reyndar ekkert verra. Spilaði bara pínu inn í brúðkaupið.

Við fengum svo afhenta langþráða íbúð í Tröllakór í september. Stóri strákurinn lagðist á 4 fætur og lagði gólfefnin, meðan húsfrúin beið spennt heima. Parketið mjakaðist áfram, en að lokum var flutt inn. Í rólegheitunum komum við okkur fyrir, og kláruðum að lokum parketið. Daginn eftir var ákveðið að halda sundlaugapartí á hæðinni, en það stóð hvergi á leiðbeiningum að parketið væri ekki vatnshelt. Sem betur fer fór betur en leit út í fyrstu.

Ég fór í nýtt starf hjá Glitni eftir sumarfrí. En óléttan er ekkert búin að vera auðvelda það starf mikið. Ég hef því miður ekki nýst eins vel og skyldi. Heilsan var frekar slæm til að byrja með, en með hjálp nálastungu, er ég miklu betri en ég var.

Af Ara Þresti er kannski ekki mikið að frétta. Hann fékk hlaupabóluna í maí. Það var ekki tekið út með sældinni. Hann fékk ekki mikla athygli á þessu ári, enda foreldrarnir uppteknir í lífsgæðakapphlaupi. En hann tók út alveg gríðarlega mikinn félagslegan þroska og fékk eigið herbergi. Svo núna fyrir jól hætti hann í leikskólanum sínum Hálsakoti.

Hafið það gott 2008, ég veit allavega að ég hlakka mikið til.

kv. Elsa 30v

Jóla jól, jóla jól, jólaleg jól

2007-12-20T15:06:00.000Z

Jæja þetta er sko allt að gerast. Búin að skrifa 70 jólakort. Við pökkuðum inn 20 gjöfum í gær. Eigum eftir að kaupa 3. Ætli við reynum ekki líka að redda einhverjum kveðjugjöfum handa leikskólakennurm hans Ara. Síðasti dagurinn hans í Hálsakoti á morgun. Hann skilur þetta takmarkað, en hlakkar til að fá að fara í Baug. Honum finnst flott leiktækin á lóðinni.

Stressið felst kannski aðalega í því að við ætlum að reyna að hafa allt tilbúið á laugardagskvöld og taka því rólega á þorrlák, kíkja í sveitina og svona.

Fékk jólafíling við að fá jólakveðju frá starfsmannafélaginu. He he. Hugsaði fyrst, oh nú fer allur þessi póstur að detta inn. Útibúin og allir að senda kveðju á alla. Svo allt í einu kom svona jólaflashback, og búmm, fann lyktina af jólunum. Já það verður bara gaman að liggja á delete takkanum í dag og morgun, og svo er komið frí. Hætti snemma á morgun, og förum í árlegu Fjarðarkaupverslunarleiðangur. Svo eru það bara tiltekt og þrif og kannski reynt að skreyta pínu, en ég hef bara ekki haft tíma til að setja upp þær seríur sem ég ætlaði.

kveðja,
Elsa jólasveinka

Jólahelgin

2007-12-17T10:27:00.000Z

Hjá okkur var mjög jólaleg helgi. Á laugardagsmorgun mættum við í vinnuna hans Arnars með drenginn á jólaskemmtun. Fengum heitt kakó og rúnstykki, og svo kom náttúrulega jólasveinn sem gaf nammi. Eftir hádegi fórum við á jólahlaðborð í húsdýragarðinum með "saumaklúbbnum" mínum. Þar voru grýla og 1 jólasveinn sem að voru gestgjafar. Maturinn var miklu betri en maður þorði að vona. Og svo fóru grýla og jólasveinninn og milli allra og töluðu við alla. Ari var náttúrulega mjög hræddur við Grýlu, enda foreldrarnir aðeins búin að nota hana í neyð. Hann horfði bara undan og hristi höfuðið þegar hún talaði við hann. En jólasveinninn var annað mál. Hann svaraði honum alveg og svo var hann ótrúlega ánægður með að jólasveinninn benti honum á að þeir væru með eins húfu.

Ari fékk reyndar fyrstu martröðina sína þessa nótt. En við höfðum heimsótt nokkur dýr í garðinum. En hann vaknaði upp og var dauðhræddur við öll svínin sem voru inni hjá okkur. Já hann hefur fengið svínafóbíuna mína í vöggugjöf.

Í gær var svo farið á jólaball Glitnis. Við fórum bara tvö í þetta skiptið. En gasalega voru jólasveinarnir kunnulegir, ég er alveg viss um að þeir séu eitthvað skildir strákunum í Hraun. Þarna var þvílík stemmning og miklu betri stjórn heldur en í fyrra. Stígur úr stundinni okkar mætti, hérastubbur og Mikki refur tóku smá atriði. Svo er náttúrulega ekkert jólaball hjá Glitni án Georgs. Ari var hæstánægður með þetta. Hann fékk svo í lokinn smá nammi+heilsunammi og rassasnjóþotu.

Ég og Arnar fórum svo á Frostrósatónleika í gærkvöld til að reyna að komast í jólagírinn. Við fengum æðisleg sæti. Tónleikarnir voru æðislegir, en náðu ekki að kveikja neistan hjá mér en Krilla skemmti sér mjög vel.

Ég er algjörlega snauð af tilhlökkun til jólanna. Ég er með nokkrar kenningar.

-Óléttan, ég er farin að hugsa svo langt fram yfir jólin, og hvað ég ætla að gera eftir jól. Auk þess er ég frekar orkulaus eftir vinnu, þannig að kvöldin nýtast lítið sem ekkert.
-Eyrnabólgan. Ég hef alltaf hlakkað mest til aðventunar, en ég er búin að vera með í eyrunum meira og minna núna. Er enn með hellur og gröft í gamla eyranu. Þannig að helgarnar hafa nýst illa.
-Ég á eftir að gera allt. Rétt búin með helminginn af jólakortunum, en þau verða 70 talsins þetta árið, sem er miklu meira en áður. Er búin að kaupa 1 jólagjöf. Kannski kemst maður í stuð um leið og maður er farinn að pakka inn gjöfum.
-jólin eru bara svo rosalega fljót alltaf að líða, að mig er strax farið að kvíða fyrir að þau verða búin. Verð alltaf svo leið eftir nýársdag, því þá er þetta bara búið og heilt ár í næstu jól.

Ég ætla að vera í fríi á morgun, og taka jólagjafamaraþon. Ef þetta kemur ekki á morgun, þá segi ég jólunum upp. Ég verð í næstum 2ja vikna fríi, ég ættu nú að geta allavega orðið spennt fyrir því?

kv. Elsa 28 vikur

Krilla (ath. nýtt vinnuheiti :-)

2007-12-07T20:51:00.000Z

Jæja við skelltum okkur í jólamyndatöku með þá minnstu í dag. Gleymdum jólasveinahúfunni og öllu heima. Hún var reyndar frekar feimin og vildi bara hafa hendurnar í andlitinu, og saug þær af áfergju. Svo var naflastrengurinn líka að þvælast fyrir. En þarna lá hún og kúrði sig upp við fylgjuna. Okkur foreldrunum þótti hún bara lík bróður sínum.

Ég fór í mæðraskoðun á miðvikudag, þar sem allt leit þrusuvel út. Ég er með miklu betri blóðþrýsting en ég var með á síðustu meðgöngu, ég er nokkrum kílóum léttari. Er búin að bæta á mig 2,5 kíló. Járnið leit vel út. Krilla fékk hiksta þegar Maggý var að mæla hjartsláttinn. Gaman þegar einhver annar uppgötvar hikstan, en maður sjálfur.

Eyrað mitt er eitthvað ekki alveg í besta standi. Kláraði kúrinn minn á þriðjudag, og mætti svo til heimilislæknisins á fimmtudag. Hann var aldrei þessu vant hrikalega almennilegur, svo almennilegur að ég varð bara smeik. Hann setti mig í þrýstimæli. En hlustin virðist vera gróinn, en hann hafði áhyggjur af öllum greftrinum. Svo ég fékk nýjan tíma í janúar. Og á leiðinni út sagði hann mér að hringja í sig um leið og ég hefði einhverjar áhyggjur. Mjög uppörvandi.

Mig langar svo að fara að losna við hellurnar. Þetta er alveg skelfilegt. Í matsalnum heyri ég varla stakkt orð, nema að einbeita mér virkilega að þeirri manneskju. Mér finnst erfitt að vera í skvaldri í búðum, ef ég þarf að versla eitthvað.

Grindin er búin að vera mjög fín. Eitthvað samt að slappast núna. En ég komst ekkert í nálastungu í síðustu viku út af eyrunum, og því miður ekki auðvelt að komast að í jólaamstrinu. En ég fékk tíma næsta fimmtudag. Vonandi bjargar það jólunum.

kv. Elsa og jólakrilla

Eyrnabólga!!!!!

2007-11-30T13:12:00.000Z

Nýjast nýtt í óléttusögu minni er eyrnabólga. Já he, he alveg eins og litlu börnin. Byrjaði að finna verki á mánudag, og um kvöldið voru þeir orðnir óbærilegir. Þar sem þetta er í fyrsta skipti sem ég lendi í þessu, þá leitaði ég að upplýsingum á netinu. Ég sofnaði svo sæl, loksnins eftir heitan bakstur við eyrað og paratabs. Svo byrjaði að blæða. Ég komst að á læknavakt á þriðjudag. Ég þurfti reyndar að taka Ara með mér þar sem Arnar var erlendis. Læknirinn skrifaði upp á pensilín, en gafst upp á að finna dropa handa mér, þar sem Ari "þóttist" vilja pissa. En honum langaði svo að þvo sér um hendurnar þegar hann sá vaskana hjá lækninum. Þegar á klóstið var komið, var náttúrulega ekkert piss.

Ég var voða sæl með pensilínið. En síðan er búið að vera að blæða og blæða og blæða. Alltaf þegar ég held að það sé hætt að blæða byrjar það aftur. Tók mér frí á miðvikudag, var með smá hita, er reyndar enn með kommur. Og mætti svo aftur til leiks í gær, enda fannst mér asnalegt að vera í fríi vegna eyrnabólgu. Hefði alveg mátt láta það vera að mæta, því ég var svo slæm í gærkvöldi og nótt. Og nú á ég erfitt með að borða út af bólgu. GRENJ. Jæja, vonandi nennti einhver að hlusta á vælið mitt.

Aðal djammið í vinnunni er svo í kvöld og mig langar svoooo að fara, veit ekki hvað ég á að gera.

kv. Elsa eyrnabólga

Rúm til sölu

2007-11-25T11:36:00.000Z

Kannski er einhver sem ég þekki sem þarf rúm fyrir börnin sín. Við erum með til sölu Flexa rúm. Þau fást í Húsgagnaheimilinu og Húsgagnahöllinni. Ótal möguleikar til að breyta, hækka, og nota jafnvel sem unglingarúm, eða koju.

Rúmið er 110 cm á breidd, 210 cm á lengd og 67 cm á hæð. Gætum örugglega geymt rúmið fyrir fólk sem við þekkjum :-) Erum mjög sveigjanleg í samningum fyrir gott fólk :-)

24 vikur

2007-11-18T08:04:00.000Z

Ég er að passa mig að verða ekki stressuð, en mér finnst ég ekki komast yfir neitt þessa dagana. Ég er með rosalega langan lista yfir það sem ég þarf að gera, og klára svo lítið. Tíminn minn nýtist svo illa þessa dagana. Maður er alltaf svo þreyttur eftir vinnu, og svo fara helgarnar í að skamma Ara og reyna að ala hann upp. Hann er svo erfiður þessa dagana. Ég held reyndar að honum vanti bara athygli. Ég held að hann þarfnist líka að vera meira heima. Það eru alltaf átök að koma honum út úr húsi, sama hverju við lofum honum. Svo er þvílíkt bakslag í kúkamálum, sem við verðum að taka á. Hann kúkaði örugglega 5 sinnum á sig í gær. En bara alltaf smá, hann vill greinilega ekki kúka. Stærsti kúkurinn kom þegar við gáfumst upp og létum hann í bleiju. Arinn byrjaði að rembast og svo heyrðist "heyrðu ég er að kúka í bleijuna" voða sæll, ekkert vesen.

Næsta mál á dagskrá er að selja rúmið hans Ara Þrastar. Ætla að þrífa það í dag og taka mynd og reyna að selja. Getum þá allavega tekið það í sundur og sett það niður í geymslu og klárað herbergið. Svo verðum við að fara að klára gardínumál. Það er mikill kostur að búa svona á efst hæð, en þegar sólin er lágt á lofti og byrjar að gægjast inn um hádegisbil, þá er ólíft hérna. Við eigum reyndar bara eftir að hengja upp gardínur í svefnherberginu, og skella okkur í eina búð og kaupa í stofuna.

Mig langar svo að byrja að baka jólakökur, en dagurinn er bara svo stuttur eitthvað. Vona bara að ég verði orkumeiri í dag. Verð allavega að ná að gera einn mjög sérstakan kjúklingarétt. Mig langar svo að fara að setja upp seríur. Bara tvær vikur í að það verði "leifilegt".

Nálastungurnar eru sennilega að virka, eða þá það að ég vann bara 3 daga í viku í 3 vikur. Ætlaði að fara að lofsama nálastungurnar, en miðað við hvað ég var slæm í gær, þá býst ég ekki við neinu kraftaverki strax. En aftur á móti þá er ég búin að þrauka ótrúlega vel miðað við hvað þetta kom snemma. Ég er gengin 24 vikur og er enn að vinna. Margar grindarkonur sem hætta um þetta leiti. Ef ég versna í næstu viku, þá fer ég líklega í 50% starf. Ég er svona næstum farin að sjá vonarglætu, að ég geti unnið eins lengi og ég vil. Þarf bara að vera dugleg að mæta í sundið. Er búin að mæta 2svar á síðasta 1 1/2 mánuði, en tímarnir eru 3svar í viku.

Að draumum. Daginn fyrir vatnstjónið dreymdi mig að Bjarni Ármanns hafi verið að lita hárið á mér ljóst. Ég tengdi drauminn strax við það sem gerðist, en skildi ekki alveg hvað hann þýddi. Á mánudagskvöld kom svo Pála að laga á mér hárið, og litaði það mjög ljóst :-) Daginn eftir fengum við greiddar tryggingabæturnar, og komumst að því að við höfðum greitt fasteignasölunni 100 þús of mikið í gjöld. Peningarnir tóku allt í einu að streyma inn en ekki út, eins og gerðist í vatnstjónsvikunni. Sjáið þið einhverja tengingu við drauminn.

kv. Elsa bumbulína

Lygn sjór

2007-11-09T12:17:00.000Z

Jæja, nú er eitthvað farið að lægja hjá okkur í Tröllakór. Ælupestin búin að taka sinn toll. Vonandi kemst allt í rétt horf um helgina.

Við lentum á tveimur englum hjá Sjóvá. Sem varð til þess að við reddumst alveg. Matsmaðurinn vill skipta út öllu parketinu, 4 hurðarkörmum og eitthvað af sökklum. Við þurfum núna bara að fá húsfélagið til að samþykkja tryggingar hjá Sjóvá, en Arnar er formaður húsfélagsins. Við fengum líka mjög gott tilboð.

Árgangsmót hjá 77 árgangnum í Brekkó og Grundó verður 1.mars 2008 í Jónsbúð. Það er eins gott að þetta barn haldist þá bara inni fram yfir 1. mars. Það verður gaman að koma gengi 39 vikur á árgangsmót, ekki satt. Kannski verð ég bara á fæðingadeildinni, og næ kannski að skreppa aðeins frá. Ætli ég verði ekki bara að láta mig hlakka til 20 áranna í staðinn :-(

Þetta barn er reyndar búið að stríða mér mikið þessa viku, að ég er allavega farin að pæla í að leggja á minnið símanúmer hjá fæðingadeildinni. Ég er búin að vera með svo mikla samdrætti alla vikuna, og mikið þegar ég hreyfi mig. Og á kvöldin er ég með svo mikla verki í bumbunni. Sko ég á ekki einu sinni að njóta þess, þegar grindin er ekki að bögga mig. Ég man að ég byrjaði snemma að finna fyrir samdráttum síðast, en aldrei það mikið að ég yrði hálf smeyk.

Barnið er líka farið að fá hiksta, og er á hreyfingu allan tíma sólahrings að mér finnst. Er hægt að greina ofvirkni í móðurkviði?

Ég og Bex áttum æðislegt kvöld í gær. Fyrir mér er bara gaman að komast út úr húsi. Við fórum í jólaboð í Uniku og á konukvöld í Garðheimum. Skoðuðum allt glingrið og dótið. Ferlega gaman. Fannst ég vera samt farin að mása eins og hvalur í lokinn, bumban farin að stríða.

kv. Elsa 22v 5d.

Elsta vinkona mín

2007-11-06T16:32:00.000Z

Í dag eru 30 ár síðan elsta vinkona mín fæddist. Við erum búnar að þekkjast núna í 25 ár. Hmm eitthvað til að halda upp á. Fyrir 25 árum fóru Solla og Lísa með tvær stelpuskottur á snjóþotur á bakvið dagheimilið við Akurgerðið. Eftir það urðum við Berglin góðar vinkonur. Í þá dag hét hún Linda. Við vorum svo heppnar að lenda í sama bekk. Vegna fjöllyndis míns, og áhuga á að eiga fleiri vinkonur þá dró smá úr sambandinu á tímabili. Sérstaklega þegar önnur Linda kom í bekkinn, en bexinu fannst ekki vera pláss fyrir tvær Lindur. Fljótlega fór hún að heita Begga. Við áttum ekki mikla samleið á unglingsárunum, þar sem hún var rólegt heimilisdýr. En einhvernveginn fylgdumst við alltaf að. Fermdumst saman, fórum saman í fjölbraut. Eftir fjölbraut, þá missti maður pínu sambandið. En þökk sé fyrir msn, þá komumst við í gott samband, og hún fékk nafnið Bex. Í dag er hún ein kærasta vinkona mín. Bexið er rosalega heimakær nautnaseggur og mesta dúlla sem ég hef kynnst. Til hamingju með daginn Bexið mitt.

þín vinkona að eilífu Elsa

Hjálpaðu mér upp, mér finnst ég vera að drukkna

2007-10-31T17:05:00.000Z

Stórlaxarnir í Tröllakór urðu að litlum skrautfiskum í búri í gær. Dagurinn í gær var vægast sagt ekki góður við okkur. Vegna smá tæknilegra örðuleika, sem ég ætla ekki að tíunda hér, þá breyttist íbúðin á örskotsstundu í fiskabúr. 70% gólfflatarins var á floti í vatni. Sem betur fer var Arnar heima, en hann var einn með Ara og gat því ekki verið eins snöggur að ganga í málin. Ég lét skutla mér heim úr vinnunni, og þá var allt á floti. Lísa kom með og við hófumst handa við að þurrka gólf. Þrátt fyrir að vera ótryggð, komu sjóvámenn með sugu, viftur og þurrkara. Já það er rétt "ótryggð", og svo ekki nóg með það varð tjón á íbúðinni fyrir neðan. Við erum með allar tryggingar í heimi, nema húseigendatryggingar. Reyndar gæti þetta reddast. Skemmdirnar koma svo betur í ljós á næstu dögum. Krossum puttana að parketið, sem við lukum við að leggja á sunnudag, verði ekki mikið skemmt. Vonum að við þurfum ekki að rífa það upp.

Ég þoli samt ekki hvað manni líður skítlega útaf dauðum hlutum. Maður veit að þetta reddast, en samt er þetta svo mikið sjokk. Við vorum svo nálægt því að fara að koma okkur fyrir, en núna er heimilið eins og kjarnorkusprengju hafi verið hent hér inn. Ekki lagar ástandið, að það var allt í drasli fyrir og kassar út um allt. Erfiðasti hlutinn er svo fjárhagurinn. Þetta gerðist í gær. Einnig var bíllinn að koma úr viðgerð, og viðgerðin kostaði mange penge, og svo þingilýsing og stimpilgjöld á mánudag. Já við erum alveg komin í spennitreyju núna. En eins og vanalega þá hlýtur þetta að reddast ekki satt?

Æ það er ekki gaman að byrja svona í fyrstu íbúðinni sinni, en maður lærir af reynslunni ekki satt? Einhverntíma þurfa slæmu hlutirnir í lífinu að gerast, gott meðan þetta er svona léttvæglegt. Hefði samt verið fínt að eiga meiri sparnað. Ótrúlegt hvað maður verður bjartsýnni með hverri mínútinnu sem líður. Hefði ég skrifað fyrr í dag, þá hefði talvan drukknað í tárum. Vona bara að við komum heimilinu í ásættanlegt horf í dag.

kv. Elsa gullfiskur

20 vikur og sónar

2007-10-23T13:32:00.000Z

Nú færist fjör í leikinn. Nú er ég hálfnuð. Í gær minnkaði ég vinnuna í 70%. Er hætt að vinna á miðvikudögum. Við erum með leiðinlegasta heimilislækni í heimi, og hefði ég hætt hjá honum, ef ég væri ekki svona ánægð með mæðraskoðunina. En ég var full sjálfsásökunar eftir að ég kom út. Maður hugsaði eiginlega, já það er sennilega ekkert að mér. Það liggur við að ég hafi verið hamingjusöm að hafa ekki getað gert húsverkin í gær vegna verkja. Ha, ha, ég er sko víst með grindargliðnun.

20 vikna sónar í dag. Þvílíkt fjör hjá snickers. Það voru bara allir útlimir á fullu. Öll líffæri litu vel út og næstum allir útlimir á sínum stað. Vantaði bara einn útlim, en þarna var engan pung og tippi að finna. Við foreldrarnir vorum sko samt ekki alveg viss, þar sem við áttum að geta séð einhver tvö hvít strik. Er ekki alveg viss um að ég hafi séð þau. Þarna er allavega mikil fimleikdrottning á ferð. Ótrúlegustu æfingar sem hún sýndi. Við verðum örugglega hlaupandi á eftir þessu barni.

kv. Elsa og hún snickers

Stjörnuhrap, snickers og ég

2007-10-16T10:32:00.000Z

Flutningarnir eru liðnir. Skiluðum lyklunum af Brekkuselinu í gær, eftir að einhver pimp og mellurnar tvær komu til að þrífa íbúðina. Hún var sem betur fer hreinni en ég þorði að vona, eftir að ég sá þetta fólk í návígi.

Flutningarnir gengu hratt fyrir sig. Hlutirnir voru nánast rifnir úr höndunum á mér. En þetta gerðist á mettíma. Þó að flutningarnir hafi klárast fljótt, þá áttum við eftir að flytja ísskáp og borð til Adda og Lilju. Fara með rusl í Sorpu. Svo þurftum við að skila flutningabílnum. Ari var í skýjunum, því hann fékk að vera í flutningabílnum. Nú talar hann varla um annað. Við vorum komin aftur í hús um kvöldmataleiti. Svo fékk Ari að vígja baðkarið og beint upp í rúm. Þannig að fyrsti dagurinn var stuttur. Ari sefur hjá okkur, herbergið hans er allt í drasli, og stærsta vandamálið sem við glímum við, er að rúmið hans passaði ekki í herbergið. Þannig að það verður einhver tími þar til hann verður kominn þar inn.

Fyrst nóttin var yndisleg. Ég vaknaði klukkan fimm í pissuferð. Ég var sem betur fer ekki búin að setja neitt fyrir gluggana. En þarna lá ég og snickers, sem sparkaði kröftulega. Stjörnurnar skinu skært, og ég fékk að sjá eitt stykki stjörnuhrap. Alveg yndisleg stund. Eitt barn að sparka í mig að innan og hitt að utan.

Ég og Ari eyddum deginum saman í Tröllakór í gær. Ari var ekki alveg tilbúinn til að yfirgefa heimilið strax. Ég náði að gera eitthvað. Náði að setja mest allt eldhúsdótið í skápa. Nú langar mig bara í allt úr burstuðu stáli. Ætla að reyna að skipta um lit á hrærivélinni, og svo er kominn tími á að kaupa örbyglju0fn (poppofn). Enn er mikið drasl og mikið verk fyrir höndum. En þetta mun gerast í rólegheitum.

kv. Elsa tröllskessa.

2 vikur fram yfir

2007-10-12T14:13:00.001Z

Nú eru tvær vikur síðan við ætluðum að vera flutt, miðað við plan sem við settum upp í september. Í dag held ég að ég viti nokkurnvegin hvernig konur sem eru gengnar framyfir líður. Fyrir utan öll óþægindin sem fylgir lokasprettinum. Ég er endalaust að svara spurningunum "Eruð þið flutt", "hvenær flytjið þið" "eruð þið búin að parketleggja". Þegar maður er búin að svara sömu spurningum 10 sinnum í röð, þá er það orðið soldið þreytandi.

Staðan:

Parketið er ekki alveg komið. Mikið af listum komið, á eftir að klára þá, og að parketleggja eitt barnaherbergi, og svo setja parket á sökkla. Eigum líka eftir að lakka korkflísarnar.

Við flytjum á sunnudag. Og nei ég er ekki búin að pakka öllu. Ég fæ frið til þess alla helgina, því mammsa er svo æðisleg að vilja passa fyrir okkur.

Meðgangan:
Nálastungurnar eða meðgöngusundið hefur verið að hjálpa. Hef ekki komist í sund í viku, og kemst loksins í nálar í dag.

Er byrjuð að fá brjóstsviða á kvöldin, þegar ég leggst upp í rúm. Þarf að fara í apótek að kaupa tuggutöflur.

Svo er búið að skrúfa frá krönunum. Er farin að leka. Alveg á sama tíma og í síðustu meðgöngu.

Snickers líður greinilega hrikalega vel, og er duglegt að minna á sig. Stundum óþarflega miklar hreyfingar í gangi. En einhvernvegin slökknar á öllum hugsunum, þegar hreyfingarnar byrjar. Ekki gaman þegar maður er að reyna að vera duglegur í vinnunni. En samt alltaf gott að vita að allt er í fína standi. Arnar náði að finna eina litla hreyfingu í gær. En snickers sofnar bara þegar pabbi kemur nálægt. Arnar er líka voða upptekinn þessa dagana að koma okkur fyrir í Tröllakórnum. Þannig að ég sé hann aðeins á morgnana, og með heppni á kvöldin.

bless, bless
Elsa í pappakassa

Arinn minn

2007-10-10T21:53:00.000Z

Hann Ari er á svo fyndnum aldri núna. Hann var að reyna að finna litla barnið sparka, og var búin að dunda sér við það í smá stund. Svo fann hann hár af mér (en sumir vita að hann er svakalegur hárfíkill, og borðaði hár, fær sér stundum smakk núna), og byrjaði að reyna að troða því í naflan. "Ég er að gefa litla barninu að borða". Svo hélt hann svona áfram í smá stund, þar til hann gafst upp "Oh litla barnið vill ekki borða", þegar ekkert gekk.

Í dag fylgdist hann með sóparanum sópa laufblöðin á gangstígnum á bakvið hús. Bíllinn var búinn að fara nokkrar ferðir. Stuttu eftir að hann var farinn, kíkti Ari út aftur. "Vá, hann setti öll laufblöðin á trén" Þegar hann sá laufblöðin á trjánum.

Við flytjum væntanlega loksins um helgina.

Ég er komin með ágætis bumbu. Örugglega margir sem eru að pæla í því hvort ég sé orðin svona feit, eða kannski ólétt. Annars er þessi vika bara búin að vera þægileg. Ari reyndar veikur og búinn að vera algjör orkusuga í dag. En lá allan daginn á mánudaginn. Tók lúr með honum og voða næs.

2007-10-04T21:25:00.000Z

Fór í mæðraskoðun í gær, og allt bara í ljómandi. Hjartslátturinn var fínn stelpusláttur, eins og hún sagði en hún sagði það líka með Ara í 17. vikna sónar.

Ég lá grátandi heima á þriðjudag. Var alveg ónýt af verkjum í grindinni. Og þetta fer alveg með mann andlega. Það er ömurlegt að geta ekkert gert. Lá með kaldan ísbakstur allan daginn. Hjálpaði mikið. Ég fór svo í nálastungu á snyrtistofu Eyglóar. Og vá hvað þetta var allt annað. Hjá ljósmæðrunum fékk ég stungur til að minnka verkin. Eygló leitar að rót vandans, og læknar hann. Ég fékk stungur til að auka blóðflæði. Ég fékk stungur fyrir lifrina, legið og kynfærin. Einnig fékk ég stungu fyrir ógleði. Svo eitthvað meira. Þetta voru allt nýjir staðir. Hún bað mig svo um að kaupa fljótandi járn, því það fer betur í meltinguna. Ég var ótrúlega morgunhress, sem ég þakka stungunum fyrir, og fann ekkert fyrir ógleðinni. Ég fer aftur til hennar eftir viku. En hún segir s.s. að lifrin fóstri sinarnar, og því þarf lifrin og blóðflæðið að vera gott, til að sinarnar fái sitt.

Flutningunum seinkar alltaf. Parketið tekur sinn tíma, og soldið erfitt fyrir kallinn að vera að vinna svona mikið og líka að sinna þessu. Greyjið á svo mikið dekur skilið eftir þetta. Þarf að gera eitthvað æðislegt fyrir hann.

Við erum ótrúlega heppin með seljenduna. Þeir mættu í vikunni með slökkvitæki og sjúkraskápa fyrir allar íbúðir. Ég efast um að það sé standard. Glugginn í hjónaherberginu lak, og þeir komu innan hálftíma og voru búnir að laga hann. Þeir voru reyndar búnir að segja þegar við skrifuðum undir kaupsamninginn, að ef einhver galli kæmi í ljós, þá sendu þeir mann samdægurs að laga, en ég meina vá. Væri alveg til í að ættleiða þessa kalla.

kv. Elsa

Snickers

2007-10-01T18:19:00.000Z

Jæja, bumbukrílið, bumbubúin, marsbúinn, litla dýrið er komið með vinnuheit. Ég kalla það "Snickers". Snickers er voða duglegt. Það hreyfir sig mjög mikið. Engin ró á þeim bænum.

Annars er ógleðin farin, og grindargliðnunin komin að fullu afli. Ég var nefnilega að mála. Og það fær enginn annar en ég að mála mitt heimili. Nú er ég orðin gömul kona. Veit ekki hvernig ég fer að þessa viku, en ég á að heita að vera að pakka niður.

Þessi læti eru eitthvað að fara illa í Ara Þröst, en hann er farinn að láta jafn illa, ef ekki verr og þegar við stóðum í brúðkaupsundirbúningnum. Vonandi jafnar hann sig fljótt. Ég sagði honum í dag að það væru fullt af krökkum í tröllakór sem hann getur leikið við. Hann varð soldið spenntur við að heyra það.

kv. Elsa og Snickers

Aukin lífsgæði

2007-09-27T13:27:00.000Z

Það er ótrúlegt hvað nýja íbúðin er að auka lífsgæðin hjá okkur og standardinn. Við höfum aldrei haft skáp í forstofu, nú fáum við stóran skáp í forstofu. Við höfuð aldrei verið með barnaherbergi, en nú fáum við tvö. Ari fær skáp fyrir fötin sín. Við erum að fá uppþvottavél og nýjan stóran ísskáp (okkar er 150 cm, getum bætt heilum 40 cm við okkur). Höfum hingað til þurft að vaska upp og reyna að nýta ísskápinn eins vel og við getum. Við getum fengið okkur frysti, sem getur reynst notadrjúgur þegar maður vill kaupa ódýran mat. Við eignumst okkar eigið þvottaherbergi og eigin geymslu. Og svo spillir ekki að við getum verið með þurrkara, en hingað til hefur stofan eða svefnherbergið verið undirlögð í þvottagrindum. Það er ótrúlegt að allt þetta verður hluti af okkar lífsstandard eftir rúmlega viku. Og það besta við þetta, að það er allt nýtt, enginn skýtur frá fyrrverandi eigendum. Þetta verður bara okkar skítur :-)

16. vika

2007-09-20T16:13:00.000Z

Ógleðin er að hverfa, lætur stundum á sér kræla, en oftast ekkert alvarlegt. Ég er farin að skilgreina þetta sem mánudagsógleði. Æli yfirleitt á mánudögum. Orkan er líka búin að aukast, sem betur fer. Get verið í vinnunni án þess að vera alveg að sofna við tölvuskjáinn.

Ég er líka farin að finna hreyfingar. Þær eru orðnar það raunverulegar að ég ruglast nánast ekkert á þeim og meltingunni. Í gær vaknaði ég með litla kúlu hægra megin. Barnið reyndi eins og það gat að troða sér til hægri, og svo allan morguninn var það að reyna að uppgötva nýja staði og stellingar.

Það er farið að sjást á mér, segja þeir allavega sem vita. Mér finnst líka verið að sjást á mér, en örugglega margir sem eru í vafa um hvort þeir ættu nokkuð að spurja dónalegrar spurningar :-)

Tröllakór er að verða raunverulegt. Fyrsta fólkið er að flytja inn í dag. Við afþökkuðum að þrífa sjálf, þannig að við ættum að fá afhent á morgun eða hinn, skv. plani. Þetta er að bresta á. Hlakka til að sjá íbúðina tilbúna án gólfefna :-) Við ætlum svo að taka 2-3 vikur í þetta. Fer soldið eftir vinnuálaginu hjá Arnari.

kv. Elsa tröllskessa

Vinkonur að eilífiu

2007-09-16T10:30:00.000Z

Ég ætla að hætta mér út á mjög hála braut núna, sem ég vona að endi ekki með vinkvennaslitum. Þetta er bara orðin of heit umræða í gamla vinkvennahópnum.

Í GME (gleym-mérei) klúbbnum eru vinkonur frá í fjölbrautaskóla. Við áttum margt sameiginlegt á þeim tíma, þegar lífið snerist um djamm og slúður. Okkur leið öllum vel saman í frímínútunum. Við erum þó margar hverjar ólíkar og með ólíkan bakgrunn. Það sem tengdi okkur svo órjúfanlegum böndum var Krissa.

Þegar ég var sem óþekkust og lét sem minnst sjá mig heima, fékk ég oft skammarræðu frá mömmu um að fjölskyldan skipti meira máli en vinirnir. Fjölskyldan myndi alltaf vera til staðar, en æskuvinirnir myndu hverfa úr lífi manns, því þeir vaxa frá manni, leita á önnur mið. Það var reynsla mömmu. Allar hennar vinkonur hurfu úr hennar lífi. Enda var hún ung mamma, og var farin að gera aðra hluti.

Við vinkonurnar erum ótrúlega heppnar að eiga hvora aðra að. En eins og ein hefur bent á þá er margar hverjar manneskjur sem maður myndi líklega ekki kynnast í dag, ef maður þekkti þær ekkert. Ég held að ef ég og Þórey myndum hittast fyrst í dag, ég efast um að við myndum fíla hvora aðra við fyrstu kynni. Og ég fengi líklega ekkert fá tækifæri til að kynnast Bexinu. En ég á þennan fjársjóð núna, ég er svo heppin að hafa kynnst þeim snemma. Og ég myndi aldrei í lífinu vilja skipta þeim út fyrir eitthvað annað.

Ég á nýja vini í dag. En samskipt við þær eru oft yfirborðskenndari. Maður reynir að vera fullkominn í þeirra augum og hleypur þeim ekki inn í neikvæðuhliðarnar sínar. Gömlu vinkonurnar vita að ég er löt, sóði, einfari, og allt þetta neikvæða sem ég vona að þessar nýju komast ekki að. Jæja ok þetta er komið á opinn vef. Og hafa örugglega slúðrað um marga aðra neikvæða hluti í mínu fari, því þannig er það bara.

Bexið er mín elsta og kærasta vinkona og ég elska hana út af lífinu.
Ég kynntist Gullu í 6 ára bekk, og hún er sú vinkona sem ég á sennilega mest sameiginlegt með í dag, og mér þykir rosalega vænt um hana.
Lindu fékk ég svo að kynnast fljótlega í barnaskóla. Við prökkuruðumst saman og skemmtum okkur ævinlega vel saman. Það er mjög gott að eiga hana að. Hún er hluti af lífi mínu, sem ég er ekki tilbúin til að skilja við.
Þórey og ég náðum strax mjög vel saman sem unglingar. Líf okkar hafa þróast á mjög ólíka vegu. Ég gæti ekki lifað án hennar, hún er mesti trúnaðarmaðurinn minn í dag.
Dagrún, Solla, Magga, Sigrún, Hulla glæða líf mitt hver á sinn einstaka hátt. Þær eru allar perlur, sem ég vil ekki tína úr festinni minni.
Línu þekki ég ekki nógu vel í dag, enda hittum við hana of sjaldan. En við áttum góðar stundir í den sem ég mun alltaf varðveita í von um að fá að kynnast henni aftur.

Ég myndi pottþétt ekki velja mér þessar vinkonur í dag, en ég myndi þá ekki vita hvað ég væri að missa af miklu. Ég er svo ánægð að þið hafið ekki horfið úr lífi mínu, því þið eruð hluti af því. Ég vona að við verðum vinkonur að eilífu. Hittumst á elliheimilinu elsku kellur.

Lyftusamræður eftir húsfund

2007-09-11T23:08:00.000Z

Kona: Eigið þið börn?
Ég: Já, við eigum 2 börn.
Arnar: Ha nei við eigum ekki tvö börn.
Ég: Já, nei við eigum bara eitt.
Hugs.
Ég: En það er eitt á leiðinni.

Ég er sko orðinn 2ja barna móðir í huganum.

Nálastunga 2, mæðraskoðun 1, sónar 1

2007-09-06T14:10:00.000Z

Ég fór í nálastungu hjá Jónínu á þriðjudag. Það var virkilega notarlegt að koma til hennar. Spjölluðum og spjölluðum. Ég fann aftur til eymsla eftir tíman, en ekki eins lengi og síðast. Ég hef ekkert fundið til í grindinni, og engin ógleði í gær, og varla í dag heldur. Ég var næstum farin að æla í gær þegar ég tók kúk hjá Ara, því hann vill alltaf skoða og dást af stykkjunum sínum. Og svo kúgaðist ég í morgun, því Ari vildi sjá horið sitt í pappírnum. Yndislegt að eiga börn.

Í gær mættum við svo í mæðraskoðunina hjá Maggý. Hún var ánægð að sjá okkur aftur. Ég var heldur lág í járni, þarf að bæta mig þar. Svo var allt annað í fína standi. Ég er greinilega ekki komin úr æfingu í að pissa í glas. Hjartslátturinn heyrðist ekki, en það gerði það heldur ekki í fyrstu skoðun hjá Ara. Það liggur eitthvað voða djúpt á þessu legi mínu.

Í dag var svo sónar. Það var pínu léttir að sjá að það væri barn í maganum. Litla krílið var sko enginn letipúki eins og bróðurinn. Það var á fullu, veifandi, sparkandi, gapandi, voða gaman. Allir útlimir og innifli til staðar. Og hnakkaþykktin var fín. Okkur var flýtt til 9. mars. Á samt erfitt með að trúa þeirri mælingu. En held mig samt við það, þar sem heilbrigðiskerfið mun halda sig við það þar til annað kemur í ljós. Er því komin 13 v og 4 daga.

smús,
Elsa og marsbúinn

Tröllakór

2007-09-03T13:37:00.000Z

Ég og Arnar fórum í skemmtilega ferð í hádeginu á föstudag. Við kíktum á íbúðina okkar. Það var loksins búið að flísaleggja, baðinnréttingin var komin og búið að setja baðkarið inn. Já og svo var komin lyftuhurð fyrir lyftuopið, og mótor, spurning hvort lyftan var ekki bara líka komin. Það á eftir að setja handrið á svalir, og stigaganga. Og klára að setja hurðir og bekki á innréttingar. Svo er rafmagnið óklárað og vantar enn klósett. Fengum svo loks dagsetningu á áætluðum afhendingatíma. 21-22. sept. Já, konur og karlar (ef einhverjir lesa þetta), það styttist óðum í þetta. Loksins loksins. Enda er ég mikið að pæla í að fara bara að pakka.

kv. Elsa tröllakona

Nálastungin

2007-09-01T21:34:00.000Z

Á fimmtudaginn mætti ég í tíma á vegum 9 mánaða, þar sem var verið að kenna ljósmæðrum nálastungu. Ég var sýnikennslan. Þegar ég mætti sagði ég við kennaran í góðlátlegu gríni, hvort þær gætu ekki lagað ógleðina líka. Ég held að ég hafi aldrei séð neina manneskju gleðjast eins mikið yfir ógleði minni. Ógleðikonan komst ekki sökum of mikillar ógleði. Ég var svo spurð spjörunum úr af nemum og kennurum. Ég fékk að lokum nokkrar nálar fyrir grindarverkjunum og ógleðinni. Það var reyndar skrítið að hafa svona margar ljósmæður í kringum sig, þær voru allar tilbúnar til að hjúkra mér. Ég fékk svo að vita að eftir fyrsta skiptið gæti verkirnir versnað. Ég fékk svo eina ljósmóður í Glæsibæ sem mun halda áfram með mig.

Ég var mjög slæm í grindinni um kvöldið, en fann ekki fyrir neinum verkjum daginn eftir. En ógleðin var enn til staðar. Sennilega er besta ráðið, eins og sú sænska benti á, að sofa meira. 11-12 tíma ef þarf. Það er víst besta lækningin við ógleði.

Í gær fékk ég svo að vita kynið á ófæddu barni mínu :-) Já soldið snemmt, en svona er að þekkja fólk sem sér og getur lesið í árur.

Fyrir ákkúrat 3 árum lá ég á fæðingadeild Sjúkrahúss Akraness. Ég var líklega með 9 í útvíkkun, og Arnar mættur, og belgurinn sprengdur. Ótrúlegt.

Á morgun á litli prins afmæli. Vegna of mikillar þreytu verður bara fjölskyldu boðið í þetta skiptið. Ari er ekkert smá spenntur. Bíður spenntur eftir súkkulaðiköku og pakka. Honum er alveg sama hvað hann fær, vill bara pakka. Helst óskin hans er samt sími. Honum finnst eðlilegt fyrst pabbi á síma og mamma á síma, þá verði Ari líka að eiga síma.

13. vikan

2007-08-30T11:08:00.000Z

Ógleðin er svo leiðinleg. Fékk remedíur í síðustu viku, en Ari fann það eiginlega strax og kláraði allt pilluglasið. Fékk svo loksins nýjan skammt á þriðjudag ásamt Morning Ease töflum. Í gær var ég bara súper hress. Svo í morgun hefur mér aldrei liðið eins illa. Arnar þurfti að fara fyrr í vinnuna, þannig að ég þurfti að klæða Ara. Þegar ég var næstum búin að klæða hann gat ég varla haldið í mér lengur, og beint á klósettið. Þegar ég kom til baka, þá sat Ari kviknakkinn í sófanum, búinn að klæða sig úr hverri spjör :-/

Á mánudaginn tók ég veikindafrí, ætlaði að vera heima fram að hádegi, en svaf til að verða 15, hefði alveg getað sofið lengur, en hafði ekki samvisku í það. Gat svo auðveldlega sofnað aftur um kvöldið. Maður er bara orðinn eins og ungabarn.

Ég verð svo sýnikennsla í nálastungunámi í dag fyrir ljósmæður. Ég er reyndar búin að vera frekar fín í grindinni, ekkert til að kvarta yfir. Ætti kannski að biðja um nálastungu fyrir ógleðinni í staðinn :-(

Það hvarflar stundum að mér sú hugsun um hvort ég sé nokkuð ólétt. Þetta er svo óraunverulegt, þegar maður hefur ekki farið í neinn sónar. En það tekur bara 2 sekúndur að bægja því frá, ástæður: ógleði, grindarverkir, 2 jákvæðar prufur, engar blæðingar og stærri brjóst. Er einhver ástæða fyrir mig að efast :-)

Ólétt :-)

2007-08-26T10:02:00.000Z

Oh, svo gott að komast út úr skápnum. Þetta blogg mun sem sagt breytast í meðgöngudagbók :-)

Ég er með lítinn marsbúa í bumbunni minni. Áætlaður komutími er 12. mars. Ég fékk marsbúa í afmælisgjöf. Já hann Arnar er þokkalega rausnarlegur, þyrluflugið og allt hitt blikknar í samanburði. Já ég þóttist fá mér í glas í brúðkaupinu. Fann fyrir smá ógleði í undirbúningnum, en það dúkkaði bara upp ef ég var þreytt og svöng. Föstudagskvöldið fyrir brúðkaup var hrikalegt, því enginn vissi, og ég var alveg búin á því. Brúðkaupsdagurinn gekk vel, smá listarleysi. Varð svo hrikalega slöpp í lokin. Náði að reyna að vera eðlileg. Ældi svo loks þegar við komum á hótelherbergið. Já mjög sexý ég veit.

Ógleðin er svo bara búin að fara versnandi og er búin að vera verst núna í 12. viku. Í sumarbústaðnum kom svo gamall óvinur. Ég byrjaði að fá grindaverki. Var með svo hrikalega dínu til að liggja á. Var alveg ómöguleg í 3 vikur. Svo hurfu þeir nánast. Breyttust svo í latabæjarhlaupinu, úr því að vera rasseymsli, yfir í lífbeinstos. Núna finn ég bara fyrir þeim ef ég labba lengi. Verkirnir hafa ekki haft áhrif á vinnuna í síðustu viku.

Svo náttúrulega þreytan. Ég hélt ég myndi ekki meika fyrstu vikuna eftir sumarfrí. En þreytan fer minnkandi. Er farin að geta sinnt heimilsstörfum eftir langan vinnudag. Vei.

Við höfum ekki farið í snemmsónar, og svo gleymi ég alltaf að redda mér beiðni í 12 vikna sónar, þannig að ég held að við sleppum honum bara. Á tíma í mæðraskoðun 5. sept.

kv. Elsa og marsbúinn

ER

2007-08-25T18:29:00.001Z

...

ÉG

2007-08-24T10:33:00.000Z

...

Myndir frá 30 ára afmælinu

2007-08-22T12:02:00.001Z

Fyrstu myndirnar

2007-08-08T05:35:00.001Z

Líf eftir brúðkaup

2007-08-03T22:18:00.000Z

Nú er ég komin úr viku sumarbústaðaferð. Ótrúlegt að nú séu tvær vikur síðan "dagurinn" var. Ég hafði sko ekki ímyndunaraflið í að átta mig á því hversu mikil áhrif svona einn dagur hefur. Þetta var bara yndislegur draumur og hvet ég alla til að láta verð að þessu, þetta var einn besti dagur lífs míns. En eins og ég hef tjáð nokkrum, þá var þetta mjög óraunverulegt brúðkaup. Ég var ekki gestur, og sá aldrei brúðhjónin. Fyrir mér mun þetta alltaf vera besta brúðkaupið sem ég hef farið í :-)

Maður áttaði sig líka í þessu öllu hversu einstaklega ríkur maður er. Ég á bestu vini og ættingja í heiminum, og líka frábært tengdafólk. Ég er svo fegin að hafa gert þetta með þetta stóran hóp í kringum okkur, hefði samt verið best ef við hefðum getað boðið öllum.

Sumarbústaðadvölin var fín. Ég og Arnar fengum einn sólahring frí frá Ara. Og notuðum hann til að spila Trivial pursuit, en ekki hvað...

Reyndar fékk ég bestustu morgungjöf frá Arnari, en hann stalst reyndar að til að gefa mér armband á brúðkaupsdaginn. En morguninn eftir fékk ég upp í hendurnar eintak af Harry Potter and the Deathly Hallows. Ég át hana upp til agna, við mikinn fögnuð Arnars, en ég sór af mér húsverkin og barnið á meðan lestrinum stóð. Barnið var farið að þrá athygli og einnig húsbóndinn. Við náðum þó að nýta tíman í hitt og þetta. Mamma og pabbi voru hjá okkur frá laugardegi til sunnudags. Við fórum með þeim að skoða Stöng og Þjóðveldisbæinn. Þá komu Skúli og Ásta í heimsókn. Gott að fá þau aftur heim frá Ástralíunni. Ara geð léttist svo á mánudeginum þegar Guðmundur Auðunn og foreldrar komu í heimsókn. Loksins leikfélagi. Tengdó kom svo með Sölva á þriðjudeginum, öðrum degi bjargað fyrir Ara. Við fórum með þeim í sund í Skeiðalaug á Brautarholti. Vá hvað það var næs. Við vorum ein í lauginni allan tíman. Ari sýndi sko ömmu sinni hvað hann er duglegur að synda, hoppa og kafa.

Við fórum einnig á Slakka með Ara, þar sem hann fékk endanlega golfdellu. Nú vill hann bara spila golf daginn út og inn. Hann hætti í miðjum rifrildum í dag, þegar hann sá að það var golf í sjónvarpinu, og settist upp í sófa og starði eins og ekkert hafði átt sér stað.

Í gær fórum við í Þjórsárdalslaug. Það var líklega mest sveitó laug sem ég hef farið í. Lengst inn í eyðimörkinni. Með sandhóla allt í kring. Klefarnir voru nánast útiklefar. Í einum klæddi maður sig, og svo fór maður út til að fara í sturtuna. Sundlaugin er líka mjög sérstök, alveg einstök. Ætli þetta sé ekki svokölluð vin í eyðimörkinni.

kv. Elsa sem er komin aftur í siðmenninguna

Brúðkaupsdagurinn

2007-07-24T09:41:00.000Z

Ég var tilbúin snemma eins og kom fram hér að framan og settist yfir Dr. Phil þar sem var farið yfir fjölskyldugildin. Svo kom bíllinn minn, 6 mínútum miðað við beiðni Arnars, eiginlega 16 mínútum fyrr en mér fannst skynsamlegt. Við vorum búin að ákveða að hafa brúðkaupið í kirkjunni, því það var búið að rigna mikið. Reyndar var alveg uppstytta þegar við lögðum af stað.

Presturinn var búinn að taka það fram að ég ætti að vera 3-4 mínútur of sein. Ég hafði því áhyggjur þegar við komum upp úr göngunum, að við værum of snemma í því, og lét Brynjar taka hring í kringum Akrafjall.

Arnar var víst allt of seinn. Hann hafði lent í 40 mínútna töf þegar hann sótti kökuna, því þeir voru búnir að lofa kökustandi líka. Og þar voru bara útlendingar sem skildu ekki neitt. Arnar gleymdi svo skónum heima, og þurfti að láta bruna með þá í bæinn. Hann mætti 10 mínútum fyrir athöfn. Þegar ég rendi í hlaðið, 2 mínútum yfir, þá voru allir reddí. Mamma og Lísa hengdu í mig slóðan, Ari, ég og pabbi stilltum okkur upp fyrir opinni kirkju. Þegar ég sá Arnar og allt fólkið þyrmdu yfir mig tilfinningarnar. Kirkjan var þétt setin. Fólk á klappstólum varð að færa stólana sína. Eftir það var ég bara í móki, og náði ekkert að hlusta á tónlistina eða prestinn. Hlakka til að sjá þetta á vídeói. Ég var mjög lekker og þurfti að sjúga stöðugt upp í nefið. Pabbi tók ekki við blómvendinum þegar ég fór upp að alltari, og ég endaði á að taka hann með mér upp. Presturinn svitnaði og svitnaði og láku droparnir af honum. Ari hringaberi stóð sig vel. Arnar tók óvart sinn hring (fannst það eðlilegra) svo fattaði hann mistökin, en það kom ekki að sök. Við höfðum svo ekki hugmynd hvað presturinn var að benda okkur á að gera þegar hringarnir voru komnir. Hann hvíslaði kyssa, og þá kviknaði ljós, við mikil fagnaðarlæti.

Við gengum út á stéttina á húsinu hjá ömmu Ástu. Þar tók fólk myndir af okkur, og kom svo og knúsaði okkur. Við fórum svo í myndatöku. Myndatakan gekk vel fyrir sig. Við gleymdum reyndar að taka með okkur barnapíu, en Brynjar bílstjóri reddaði okkur, að einhverju leiti. En þegar Arnar var að reka hundinn í burtu, þá var ég ein í myndatöku, og Ari komst í veskið mitt og helti púðri yfir sig allan.

Þegar við komum í Skessubrunn var skálað fyrir okkur. Fljótlega hófst svo maturinn og ræðuhöld. Mikið æðislega er gaman að hlusta á fólk tala um mann. Gaman að vita hvernig aðrir upplifa mann. Maturinn var í alla staði æðislegur, og fengum við mikið lof fyrir hann.

Eftir aðalréttinn hófst svo sprellið. Solla braut ísinn með sínu frábæra uppistandi. Svo voru það myndbönd af gæsun og steggjun. Sem Ari lýsti sem frábært og æði. Og auðvitað tóku tveir Tradition menn sig til og sungu fyrir okkur. Það var geggjað. Ég var svo ánægð með allt ég er bara enn í skýjunum.

Eftir kökuna, hóf hljómsveitin að spila. Og vá hvað þeir eru sjúklega góðir. Þetta er saman safn af ungum og góðum tónlistamönnum, sem allir eiga eftir að meika það stórt í framtíðinni. Munið eftir nafninu " hvar er Mjallhvít".

Margir hverjir voru orðnir vel í því, sem var náttúrulega aðalmarkmiðið. Mér þótti sérstaklega vænt um að sjá ættingja mína skemmta sér svona vel.

Þessi dagur var fljótur að líða og naut ég hverrar mínútu. Það hafa margir lýst ánægju sinni með allt saman, og þykir okkur mjög vænt um það. Við fórum upp úr kl. 00.30 á hótel, þar tók á móti okkur æðislegt herbergi, sem var búið að skreyta með rósum hátt og lágt. Og einnig var kveikt á kertum út um allt. Vorum með sér verönd og allt. Alveg geggjað. Við lásum saman öll æðislegu heilræðin sem fólk skrifaði okkur. Það var geggjað. Ég held samt mest upp á það sem ég fékk frá Rúnu.

"það þarf tvo í tangó, einn til að stjórna og annan til að vera sexy. Mundu Elsa við stjórnum" :-)

Stóri dagurinn :-)

2007-07-21T12:54:00.000Z

Nú er sá stóri runninn upp. Hér sit ég stífmáluð og stífgreidd, og tel mínútur. Ég er reyndar mjög hissa, ég hef ekki fundið neina frétt um brúðkaupið í dag. Og enginn kominn til að stoppa mig af. Bara stórfurðulegt.

Við vorum komin kl. 1.30 í nótt, eftir að skreyta salinn. Salurinn er fullkominn, enda Berglind bara snillingur. Og svo á Heiða frænka heiður skilinn fyrir að koma með sína sérþekkingu. Og allir hinir stóðu sig líka mjög vel :-)

Ég er komin með smá fiðring, en samt er þetta eitthvað svo fjarlægt. Ég hlakka til að sjá Arnar, ég kvíði smá athöfninni. Og ég hlakka æðislega mikið til að skemmta mér á Skessubrunninum. Í dag verð ég eiginkona.

kv. Elsa

Fljótt skipast veður...

2007-07-18T20:48:00.000Z

Mér líður oft eins og einhver að handan sé að stjórna brúðkaupsundirbúningnum. En allavega þá er stundum bara eins og hlutirnir detti upp í hendurnar á manni. Það eru búnar að verða óvæntar breytingar á síðustu metrunum.

Við vorum með stórt leyndó í gangi. En þar sem við erum hætt við það þá ætla ég bara að skella því hér fram. En við ætluðum að fá hestvagn. Við vorum mikið búin að spá og spekúlera í þessu. En þetta var alltaf eitthvað að vefjast fyrir okkur í útfærslu. Í síðustu viku vindur sér maður að Arnari og spurði hann út í brúðkaupið, og bauðst til að lána okkur bíl. Okkur að kostnaðarlausu og keyra að sjálfsögðu. Enginn smá öðlingur þar á ferð. En hann er einhver svaka áhugamaður um svona brúðkaupskeyrslu. Við fáum reyndar ekki jagúarinn sem hann talaði fyrst um, en við fáum glænýjan bens.

Í dag gerðist svo annað. Ég mætti í aðra lokamátun, og það var smá vesen á kjólnum, var alveg orðinn nógu víður, en undirpilsið gerði alltaf einhverja leiðinlegar fellingar. Ég bað hana um að máta kjólinn sem ég hafnaði á sínum tíma. Og viti menn það var eins og hann væri sniðinn á mig. Smellpassaði alveg, og þarf ekkert að breyta honum. Mér leið líka miklu betur í honum. Þannig að þau plön breyttust alveg.

Já þetta er búið að vera frekar skrítið. Við ætluðum ekki að vera með hljómsveit, og nú erum við komin með hljómsveit. Við virðumst ekki getað haldið okkur við upprunalegt plan. Ég ætlaði heldur ekki að vera með blómvönd. Margt svona eitthvað. Þegar ég keypti hálsfestina, var ég búin að velja eina, en þegar var verið að ganga frá henni snérist mér hugur þegar ég sá aðra í borðinu, og vildi fá að máta. En sú festi passar fullkomlega við nýja kjólinn :-)

Á hverjum degi fylgjumst við með veðurspánni á öllum rásum og alls staðar. Líkurnar á útibrúðkaupi fara minnkandi með hverjum deginum. Á æfingunni í gær, æfðum við inni og tókum svo eina stutta úti. Hún gekk ágætlega, fannst þetta samt allt hálf hallærislegt. Þoli ekki þessar leiðindavenjur. En presturinn er soldið formfastur, og vildi lítið breyta út af áætlun.

Ég fékk svo gelneglur í dag, litun og plokkun, og listaverkið verður svo fullkomnað í brúnkunni á morgun. Reyndar verður það ekki alveg fullkomið fyrr en maður er komin með hárgreiðsluna, förðunina og í kjólinn. Mér sýnist á öllu plani að ég verði soldið snemma tilbúin, en farðarinn þurfti að koma svo snemma, vegna anna. Þannig að það er spurning hvað ég geri í klukkustund, með uppsett hár og eins og málverk. Á ég að skreppa í Smáralind, eða kannski í Kringluna og sjá hverjir eru að kaupa gjafir á síðustu stundu. Á ég að skella mér á kaffihús, eða gönguferð, má samt ekki svitna mikið. Kannski ég fari bara í sund, og passi að bleyta ekki andlitið og hárið.

Fitubollan

2007-07-16T22:08:00.000Z

Dagurinn í dag er búinn að vera ágætur. Fór í lokamátunina með mömmu. Þegar kom að því að renna upp kjólnum var það ekki hægt. Mér létti smá þegar hún sagði að kjóllinn hefði verið þrengdur. Þannig að ég þarf að mæta aftur á miðvikudag. Reyndar hékk hinn kjóllinn sem ég hafnaði uppi og er á lausu. Kannski voru þetta skír skilaboð. Það er ennþá hætta á að kjóllinn passi ekki á mig, ég held ég sé búin að bæta smá við mig, en kjóllinn var soldið þröngur fyrir.

Í dag fékk é frábært boð. Hrund og Milla buðu mér í mat á Vox. Þetta var svona lítil gæsun :-) Fékk meiraðsegja gjafabréf í Laugar. Ekkert smá sætar skvísur og svo var æðislegt að hitta þær. Við plönuðum allavega fasta hádegisverði. Það verður bara gaman.

Í gær fórum við í sveitina að taka til. Reita arfa og helluleggja. Þetta var svaka notarlegt að vera með fjölskyldunni hans Arnars, og fá kaffi, kvöldmat, eftirrétt og kvöldkaffi. Þetta er sko sveitin. Ari fékk svo að vaða í Leiránni, enda mikill hiti úti. Litlu strákarnir léku sér til kl. 23 og Ari tók engan lúr. Enda er hann ónýtur í dag.

Ég virðist fara afturábak í frásögn minni, því allt í einu langaði mig til að segja frá því hvað ég átti notarlega og afstressandi stund á laugardagskvöld, en þá komu Kristín og Kári í heimsókn. Við spiluðum smá Catana og svo Buzz. Hlakka til að geta spilað við þau oftar.

Undirbúningsdagur

2007-07-12T22:55:00.000Z

Búin að redda blómavendinum. Vá hvað ég var æðislega ánægð að taka mömmu með. Ég hefði örugglega endað á að kaupa bara tóma vitleysu án hennar. Ég lærði ný blómanöfn eins og krusi og fresja. Ég sem hélt að þetta héti allt rósir :-)

Í dag stússuðumst við Bex í skreytingarpælingum. Redduðum nánast öllu nema merkimiðum, "háborðinu" og skreytingum til að hafa úti.

Nú er ég svo búin að vera að setja upp borðaskipan. Þetta var nánast eins og gestalistinn, þessi var þarna eina stundina, og núna þarna. Soldið erfitt að púsla þessu þar sem borðin bjóða bara upp á 8-10 mans. Engin langborð. Held samt að flestir verði sáttir.

Það er ótrúlega skrítið að hlusta á fólk vera að pæla í hverju það ætlar að vera í, og svona stúss fyrir okkar brúðkaup. Gerir þetta svo raunverulegt. Finnst bara æðislegt að fólk sé að leggja það á sig að koma og dressa sig upp. Og svo gerði þetta soldið meira raunverulegra í dag, að við fengum okkar fyrstu brúðkaupsgjöf :-) En Henry sem er frá London sem Arnar er búinn að vinna mikið með í vetur (viðhaldið hans), lét Arnar fá pakka í dag, í lok vinnudags (fer heim á morgun). Þannig að núna getum við sko alls ekki hætt við, nema að skila gjöfinni :-)

Verðum svo að fara að ganga í rútumálin, eigum eftir að bjóða mörgum upp á það. Það eru reyndar skiptar skoðanir á heimilinu. Mig langar bara að bjóða fyllibittunum, en Arnar vill senda póst á alla. En þá eigum við í hættu á að þurfa að panta stærri eða fleiri rútur.

Ég svaf svo loksins í nótt, en ég tók 100% frí frá brúðkaupspælingum í gær.

kv. Elsa alsæla

svefnleysi.com

2007-07-10T02:37:00.000Z

Ég virðist ekki geta sofið á milli kl. 1-4 á næturnar. Þannig að ég ætla bara að nota tíman og blogga smá.

Helgin var fín. Arnar var náttúrulega gripinn glóðvolgur. Fór í lystflug, paintball, gera sig að fífli í vinnunni og svo sumarbústaða stráka þing eitthvað.

Ég hékk bara heima á meðan, með mjög skapillan streptokokkus. Við fórum svo á ættarmót hjá föðurfjölskyldu Arnars. Þetta var mjög næs. Og ekki spillti fyrir að komast að því að Solla vinkona væri frænka Arnars. Ha, tvíburasystir mín bara skyld kallinum mínum :-)

Sunnudagurinn var svo nýttur í brúðkaupsstúss. Fórum upp í sveit með Helga Reyni, aðaltónlistamanni. Við fengum náttúrulega lúxus móttökur eins og vanalega. Skoðuðum kirkjuna hátt og lágt og umhverfi hennar. Það er kannski minna mál að troða inn öllu fólkinu en okkur fannst. En planið er enn að vera úti. Er samt orðin frekar smeik um veðrið. Búið að vera allt of gott upp á síðkastið.

Við fórum og hittum Beggu í Skessubrunninum. Okkur var loksns hleypt inn að skoða salinn. Og vá hvað við erum fegin að hafa tekið þessa ákvörðun. Þetta er bara súper dúper flottur staður. Allt til alls, skjávarpi, tjald, hljóðkerfi, risa kælir, öll glös, bollar og bara allt. Begga mældi allt og spegúleraði. Hlakka til að fara að versla með henni.

Annars er bara allt að smella. Erum komin með allt fyrir athöfnina. Æfing í næstu viku. Erum að verða búin að kaupa allt sem þarf að kaupa. Nema þetta stærsta eins og áfengi, gos, kaffi, servíettur og skreytingar. Ætla að reyna að komast í blómvandapælingu á morgun.

Fékk prufugreiðsluna á sunnudagsköld, þar sem Pála kláraði að klippa og lita mig líka. Ég var svakalega ánægð með greiðsluna sem við völdum. Hlakka ekkert smá til að fara í prinsessuleik.

Jæja, ætla að reyna að sofna.
Svefnlaus í Brekkuseli

Komment dagsins

2007-07-07T08:48:00.000Z

Þegar Ari Þröstur vaknaði í morgun sagði hann "mamma ég búinn í leikskólanum", en drengurinn er ekki búinn að fara í leikskólan alla vikuna, vegna veikinda. Ég sagði "Nei en þú ferð ekki í leikskólan í dag og ekki á morgun, og svo ferðu í fimm daga og svo ferðu í sumarfrí" Svo taldi ég upp allt sem við ætluðum að gera í sumarfríinu. Ari Þröstur liggur og þegir í smá stund. "Mamma, ég kann ekki að fara í sumarfrí".

Allt að gerast

2007-07-06T23:29:00.000Z

Mér sýnist allt vera að smella saman fyrir stóra daginn. Einn stór þáttur er enn óleystur. Þjónustan. Veit ekkert við hverja maður á að tala. Annars erum við búin að bóka hljómsveit :-)
Þetta er að verða eitthvað svo miklu meira en við ætluðum fyrst, en aftur á móti er þetta draumurinn okkar, og soldið erfitt að segja nei, þar sem við gerum þetta bara einu sinni.

Þessi vika er búin að vera frekar skrítin. Ari veiktist á sunnudag. Með háan hita. Svo var þetta ekkert að rjátlast af honum á miðvikudaginn, þannig að við skelltum okkur á læknavaktina. Hann greindist með streptokokka, og Arnar var einnig komin með einkenni, og fékk pensilín.

Nema hvað að á fimmtudag hringir Stebbi bró (Arnars sko), áhyggjufullur út af veikindunum. Og taldi hann best að reyna að fresta fyrirhugaðri steggjun. Í morgun var svo haft samband við mig. En þá vildu félagarnir kíla þetta áfram, þar sem Arnar var orðinn ferðafær. Ég fór því heim í hádeginu þar sem Arnar ætlaði í "mat með karlaklúbbnum". En fyrir utan beið hans soldið annað.

Já það verður gaman að heyra hvernig þetta fór. En ég hef ekkert heyrt frá steggnum. Lýsi eftir dökkhærðum karlmanni, og nei hann heitir ekki Hugh Grant.

Meira brúðkaups

2007-06-28T10:22:00.000Z

Fjölskyldan fór í Tvö hjörtu, eftir að skoða tvo aðra staði. Arnar fékk að máta föt, alveg eins og mig hefur dreymt um að sjá hann í á stóra daginn. Og þau voru æði á honum. Fékk fiðring niðrí tær. Hann á líka flotta skó við, svo það verður ekki hausverkur. Ari fékk líka æðisleg föt, þvílíkt mikið krútt. Við eigum eftir að redda skóm á hann. Og hringapúða.

Ég á eftir að redda nærfötunum, sem er ekki alveg það auðveldasta. Guð var soldið nískur þegar hann lét mig fá brjóst og svo er pínu snúið að finna réttu undirfötin undir kjólinn. Ég á eftir að redda mér skóm. Skrauti í hárið, en ætli ég verði ekki að plata Pálu með mér í það, því ég er svo græn í þessum málum. Skartgripirnir eru líka eftir. Og síðast en ekki síst blómvöndurinn. Og ekki má gleyma að láta pússa hringana.

Að þessu loknu erum við fjölskyldan til í slaginn. Þá er bara smá veisluútfærslur eftir.

Ég fékk martröð í nótt að ég væri enn og aftur ekki búin að redda söngvara í brúðkaupið. En nýji brúðkaupssöngvarinn var næstum búinn að beila. En hann ætlar að sleppa að mæta í aðra athöfn fyrir okkur. Það skemmtilega við hann er að hann er eini sameiginlegi frændi okkar Arnars. Auk þess er góður kostur, að hann hefur hreint vottorð. Það hefur enn enginn skilið af þeim sem hann hefur sungið fyrir í brúðkaupi.

Við erum búin að panta rútu frá Reykjavík, vegna mikils hópþrýstings. En þar sem þetta kemst einfaldlega ekki fyrir á budgetinu (erum komin soldið framyfir sýnist mér), þá ætlum við að rukka 500 kr. Skilyrðið fyrir að fá að fara í rútu er að drekka áfengi, og lofa að skemmta sér hrikalega vel. Við munum hringja í helstu djammarana, og bjóða þeim sæti.

kv. Elsa sem verður bráðum frú

Tékklisti

2007-06-26T15:28:00.000Z

Kaka - tékk
brúðkaupssöngvari 3 - tékk
brúðkaupssöngvari 2 aftur - tékk
afboða brúðkaupssöngvara 3 - tékk
ljósmyndari - tékk